1. İçeriğin çıkartılması;

İlgili yasanın 8.maddesinde düzenlenmiş bulunan -ldquo;erişimin engellenmesi-rdquo;ne ilişkin düzenlemeyi -ldquo;İçeriğin çıkarılması ve erişimin engellenmesi-rdquo; şeklinde değiştirmektedir. Önceki düzenlemeye göre başvurucu tarafından ilgili haber veya içeriğe erişim engeli getirilirken yeni düzenleme ile internet ortamında varlığı istenmeyen bilgi, haber veya içeriğin tamamen ortadan kaldırılmasını sağlayan bir düzenleme yapılmaktadır.

İlk bakışta yaşanılan mağduriyetleri gidermek amacıyla getirildiği iddia edilen düzenleme yerinde gibi görülse de asıl amacın geçmişte ortaya konulmuş bulunan ancak günümüzde ters düşülen ve çelişki doğuran davranışlara ilişkin sosyal medya hafızasını silmeye yönelik bir tavır olduğu tartışmasızdır. Bir kısım kişilere yönelik erişim ve kısıtlama kararları çok rahat ve kolay alınırken, ötekileştirilen kişi ve kurumların mağduriyetlerine kayıtsızlık yıllardan beri sürdürülen bir yaklaşımdı. Ötekileştirilen kesimlerin sosyal medya ve internet ortamında kayıtlı bulunan haber ve içeriklerin hükümet aleyhine kullanımının bir hayli yaygınlaşması ve bu durumun engellenememesi karşısında hafızanın da silinmesi ihtiyacını doğurmuştur. Çok uzun zamandan beri mağduriyet doğuran uygulamalara karşı bugüne kadar sessiz kalınmış ve mağdurların feryatlarına kulak tıkanmışken sorunu bugün çözmeye kalkışmak geç de olsa yerinde bir irade olmakla birlikte suiniyetli ve gayrı samimi politik bir tavırdır. Hükümet ve yandaşlarının öncekine göre bugünkü tavırlarındaki çelişki ve farklılıkların kamuoyunda gündeme getirilmesini ve hükümetin yıpratılmasını önlemek amacıyla yapılmak istenen bir düzenleme ile karşı karşıyayız.

2.İnternet sağlayıcıların Türkiye-rsquo;de temsilcilik bulundurması;

5651 s. ilgili yasaya getirilmek istenen ek 4.madde ile -ldquo;Türkiye-rsquo;den günlük erişimi bir milyondan fazla olan yurt dışı kaynaklı sosyal ağ sağlayıcı-rdquo; lara Türkiye-rsquo;de bir temsilci bulundurma veya temsilcilik açmayı zorunlu tutmaktadır.

Bu düzenleme de hükümetin zorda kaldıkça dile getirdiği, hatta Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilen erişim yasaklama kararlarının alındığı olmuşsa da netice alınamamıştır. İlk defa bir yasal düzenleme ile Türkiye-rsquo;de temsilcilik açılması zorunlu hale getirilmektedir.

Türkiye-rsquo;de resmi muhatap bulundurmayan yabancı şirketlere karşı bir yaptırım da uygulama imkanı olmayan hükümetin yukarıda izah edilen artan ihtiyaçları karşısında bu düzenlemeyi gündeme getirdiği görülmektedir. İddia edilen kişisel mağduriyetlerin ve yabancı şirketlerin haksız kazanç elde ettikleri ve vergilendirilemediklerine yönelik gerekçeler yerinde olmakla birlikte sorunun bugüne kadar sürünceme de bırakılmış olması ve ciddi bir tedbir alınmamış olmasının izahı yoktur. İleri sürülen gerekçelerde hükümetin samimi olmadığı ortadadır.

Yapılmak istenen düzenlemeye aykırı davranışlara getirilen para cezalarının da son derece ağır tutulmuş olması, aşırı ve orantısız kısıtlama tedbirlerine yer verilmiş bulunması düzenlemenin kişisel mağduriyetleri gidermekten ziyade hükümet ve ortaklarının politik çıkarlarını önceleyen bir yaklaşımı ortaya koymaktadır.

Av. Ali AYDIN

-nbsp;

I- TEKNİK DÜZENLEMELER

-nbsp;

1. 01/09/2020 tarihinden itibaren yargı çevresi içinde ceza infaz kurumu bulunan yerlerdeki infaz hakimliği güçlendirilmiştir. 1 Eylülden itibaren yargı çevresi içinde ceza infaz kurumu bulunan mahkemelere müstakil yetkili bir infaz hakimi tayin edilecektir. Bu hakimler müstakil yetkili ve uzmanlaşmış olacakları için infaz hukukuna aykırı tüm uygulamaları şikayet üzerine inceleyecek ve itirazı kabil olmak karara bağlayacaktır.

2. TCK da değişiklikler yapılmıştır;

TCK m.87 (kasten yaralama suçu), 220 (suç örgütü kurma ve yönetme), 241 (tefecilik) suçlarında değişiklikler yapılmıştır. Kasten adam yaralama suçu -ldquo;canavarca hisle-rdquo; işlenmesi halinde verilecek ceza 16 dan 18 yıla çıkarılmış, suç örgütü kuran ve yöneten kişilere verilecek cezaların 2 yıl olan alt sınırı 4 yıla, 4 yıl olan üst sınırı 8 yıla, örgüte üye olan kişilere verilecek cezaların 1 yıl olan alt sınırı 2 yıla, 3 yıl olan üst sınırı ise 6 yıla çıkarılmıştır. Tefecilik suçunun üst sınırı 5 yıldan 6 yıla çıkarılmış, suçun örgütlü bir şekilde işlenmesi halinde ise ceza miktarının 1 kat artırılması öngörülmüştür.

3. CMK m.109 değiştirilmiş ve ceza evlerinde hayatını yalnız başına idame ettiremeyecek kadar ağır hasta ve engelliler ile hamile olan veya doğumdan itibaren henüz altı ay geçirmemiş olan kadın şüphelilerin tutuklanmaları yerine adli kontrol tedbirleri uygulanmak suretiyle tutuksuz yargılanmalarına karar verilebilecektir.

Hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ancak dosyası istinaf veya temyiz inceleme sürecinde bulunan sanıkların diğer adli kontrol tedbirlerini uygulamak suretiyle tahliyelerine hükmü veren ilk derece mahkemesi de UYAP üzerinden inceleyip karar verebilecektir.

4. Kasıtlı suçlardan dolayı 3 yıl veya daha az hapis cezasına mahkum olanlar, taksirli suçlardan dolayı 5 yıl veya daha az hapis cezasına mahkum olanlar, adli para cezaları hapse çevirilenler, İİK gereğince tazyik hapsine mahkum olanların cezaları doğrudan açık ceza evlerinde çektirilecektir. Ayrıca 10 yıl ve daha fazla hapis cezasına mahkum olanlar ile yasada istisna tutulan suçları işleyen mahkumların açık ceza evine çıkmaları, ancak aynı yöndeki idare ve gözlem kurulu kararı ve bu kararın infaz hakiminin onayına bağlanmıştır.

Ayrıca, cezalarının infazı açık ceza evlerinde yapılmakta iken hakkında aleyhe idare ve gözlem kurulu kararı bulunan mahkumlar infaz hakiminin de onayı ile kapalı ceza evine geri gönderilebilecektir.

5. Cezası 3 yıl ve altında bulunan mahkumların kendilerinin ve ailelerinden birinin sürekli hastalığı veya maluliyeti bulunması halinde talep etmeleri halinde infaza ara verme süresi altı aydan 1 yıla çıkarılmıştır.

6. Kısa süreli hapis cezasına mahkum olanlar doğrudan açık ceza infaz kurumlarına alınmış olanlar süre sınırına bakılmaksızın bu cezalarını kamu kurum ve kuruluşlarının iş alanlarında ve geceleri bu kurum ve kuruluşlarda barınmak suretiyle çalıştırılabileceklerdir.

7. Çocuk mahkumların yararına olacak düzenlemeler yapılmıştır. İstisna tutulan suçlar hariç olmak üzere mahkum olan çocuklar için infaz oranı yarıya düşürülmüş, 15 yaşını dolduruncaya kadar infaz edilen her 1 gün 3 gün, 18 yaşını dolduruncaya kadar infaz edilen her 1 gün 2 gün olarak infazdan düşülecektir. Ayrıca çocukların özel günlerinde aileleriyle birlikte olması, özel izin günleri kullanabilmesi veya gençlik kamp ve tesislerinden, kütüphanelerden, eğitim evlerinde bulunan çocukların eğitim imkanlarından istifade ettirilmesi gibi önemli iyileştirilmeler yapılmıştır.

8. Kapalı ceza evinde bulunan hükümlü ve tutuklular iki ayda bir kez, dini ve milli bayramlar ile özel günlerinde çocuklu kadınlar ile 65 yaşını geçmiş hükümlü ve tutuklular süre gün şartına bağlı olmaksızın cezaevi dışından hediye kabul edebilecektir.

9. -nbsp;On yıl ve üzeri hapis cezasına mahkum olanlar ile ceza süresine bakılmaksızın terör suçları, örgüt suçlar, kasten adam öldürme, cinsel suçlar, uyuşturucu imal ve ticareti suçlarından mahkum olanların açık ceza infaz kurumlarına geçmelerine, denetimli serbestlik tedbirleri çerçevesinde tahliyelerine ilişkin değerlendirmeleri yapacak idare ve gözlem kurulu toplantıları Cumhuriyet Başsavcısı veya görevlendireceği bir cumhuriyet savcısının başkanlığında yapılacaktır. Diğer suçlardan mahkum olanlar hakkında yapılacak idare ve gözlem kurulu toplantıları önceki usülde yapılmaya devam edecektir.

10. İstisna tutulan suçlardan mahkum olanlar hariç olmak üzere diğer suçlardan mahkum olanlar hakkında infaz hakimi kararıyla özel infaz hükümleri uygulanabilecektir. Buna göre, kasten işlenen suçlarda 1.5 yıl, taksirle ölüme neden olma suçları hariç olmak üzere taksirle işlenen suçlarda 3 yıl ve daha az süreli hapis cezalarının hafta içi günlerde gece saatlerinde, hafta sonu günlerde ise 2 tam gün olmak üzere infazı mümkün hale gelmektedir.

İstisna tutulan suçlar hariç olmak üzere infaz sınırı; Kadın, çocuk ve 65 yaşını bitirmiş erkek hükümlüler için 1 yıl, 70 yaşını bitirmiş hükümlüler için 2 yıl, 75 yaşını bitirmiş hükümlüler için de 4 yıl-nbsp; olarak belirlenmektedir. 5 yıl veya daha az hapis cezasına mahkum olan hasta veya engelli hükümlüler, Adli Tıp Kurumu raporuna bağlı olarak cezalarını konutlarında infaz edebilecektir. Yeni doğum yapan ve toplam 3 yıl veya daha az süreli hapis cezasına mahkum olan kadın hükümlüler de yine cezalarını konutunda infaz edebilecektir. Diğer yandan, hamile veya 0-6 yaş arasında çocuk sahibi kadınların cezası bir buçuk yıl ertelenebilecektir. Ayrıca maruz kaldıkları ağır bir hastalık, engellilik veya kocama nedeniyle hayatlarını yalnız idame ettiremeyeceğine dair adli rapor bulunan 65 yaşını bitirmiş mahkumlar da kalan infaz süresine bakılmaksızın denetimli serbestlik hükümleri çerçevesinde erken tahliye olabilecektir.

11. Disiplin affı imkanı getirilmiştir. Haklarında istisna getirilen hükümlü ve tutuklular hakkında verilenler hariç olmak üzere; 30/3/2020 tarihinden önceki eylemleri nedeniyle verilen disiplin cezası ve tedbirleri, infaz edilmeleri kaydıyla idare ve gözlem kurulunca verilecek iyi hâl kararı verilmek suretiyle kaldırılacak ve şartlı tahliye hükümlerinden istifadeleri sağlanmış olacaktır.

12. Açık ceza evinde bulunan mahkumlar için yol izni hariç 3 gün olan süre 7 güne çıkarılmış ve toplu kullanma imkanı getirilmiştir. Yani yol izni hariç mahkumların 21 gün süreyle toplu izin kullanmasına imkan sağlanmıştır.

Ayrıca; Covid-19 salgın hastalığından mahkumların korunmasını temin etmek amacıyla -nbsp;açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile bu hakka sahip olanlar, denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılmışlar ve salgının devam etmesi hâlinde bu sürenin Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere üç kez uzatılabileceği düzenlenmiştir.

Açık ceza evlerinde bulunan mahkumlar aynı zamanda İşyurtları bünyesinde üretime katkı sağlamaktadırlar. Erken tahliye nedeniyle bu hizmetlerin etkilenmemesi için iyi halli olan ve şartlı tahliye süresine 1 yıl ve daha az süre kalan mahkumlar talepleri halinde açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilecek ve bu statüdeki mahkumlara tanınan haklardan istifade edebileceklerdir.

13. İstisna tutulan suçlardan mahkum olanlar hariç olmak üzere, açık cezaevlerinde veya çocuk eğitimevinde bulunan mahkumlardan koşullu salıverilmesine 1 yıl ve daha az süre kalanların iyi halli olmaları şartıyla denetimli serbestlik kapsamında erken tahliyeleri sağlanmış olmaktadır.

14. 15.04.2020 tarihli infaz düzenlemesiyle bu tarihten önce işlenen suçlarda infaz süresi 1/2 (yarıya) düşürülmüş olup(lehe kanun) denetimli serbestlik süresi de bir defaya mahsus olmak üzere 3 yıl olarak uygulanacaktır. Örneğin 6 yıl ve altında mahkumiyet cezası alan bir kişi hiç ceza evine girmeden (sadece 3 gün) hüküm infaz edilmiş olabilecektir. Yine 8 yıl hapis cezası alanlar 1 yıl, 10 yıl hapis cezası alanlar 2 yıl, 16 yıl hapis cezası alanlar 5 yıl, 30 yıl hapis cezası alanlar 12 yıl cezaevinde kaldıkları takdirde tahliye olma hakkı kazanabilecektir.

Ancak;Kasten öldürme (madde 81, 82 ve 83), cinsel hayat/dokunulmazlığa karşı suçlar (madde 102, 103, 104 ve 105), Özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 137 ve 138), Devletin güvenliğine karşı suçlar (TCK 302-339 arası) Terörle Mücadele Kanunu Kapsamında belirlenen suçlardan mahkum edilmiş bulunanlar sağlanan ceza infaz indirimi (koşullu salıverilme) ve denetimli serbestlik hükümlerinden yararlanamayacak kendileri için daha önce öngörülmüş mevcut infaz koşullarında cezaları infaz edilecektir.

Buna göre düzenlemelerin teknik ayrıntısına girmeksizin şartlı tahliye oranları ve denetimli serbestlik süreleri;

1. Cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlarda şartlı tahliye oranı 3/4, çocuklar mahkumlar bakımından 2/3,-nbsp; denetimli serbestlik süresi 1 yıl,

2. Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarında 3/4, denetimli serbestlik süresi 1 yıl,

3. 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamındaki hükümlülerinin koşullu salıverilme oranı 3/4, denetimli serbestlik süresi 1 yıl,

4. Terörle Mücadele Kanunu kapsamında bulunmayan örgütlü suçlarda koşullu salıverilme oranı 2/3, denetimli serbestlik süresi 3 yıl olarak uygulamaya devam edilecektir.

7242 s. KANUNDAN SONRAKİ UYGULAMA (15 NİSAN 2020)

Yeni infaz düzenlemelerinin yürürlüğe girdiği tarih olan 15 Nisan 2020 tarihinden sonra işlenecek suçlarda istina tutulan suçları hariç olmak üzere infaz süresi 1/2 olarak uygulanacaktır. İstisna tutulan suçlardan mahkum olanlar dışında kalan ceza infaz kurumunda bulunan ve koşullu salıverilmesine 1 yıl veya daha az süre kalan hükümlüler iyi halli olmaları halinde denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle daha erken (azami 1 yıl) tahliye edilebilecektir. Örn. İstisna tutulan suçlardan hariç olmak üzere 10 yıl ceza alan bir mahkum iyi halli olması halinde 4 yıl sonunda tahliye olabilecektir. İstisna tutulan suçlardan mahkum olanlar yukarıda izah edildiği üzere kendi özel infaz rejimlerine göre mahkumiyetlerini tamamlayacaklardır.

Bunun dışında, koşullu salıverilme hükümlerinden istifade edebilmek için, Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz yılını, müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar yirmidört yılını ceza infaz kurumunda geçirmek zorundadır. Hükümlünün birden fazla ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına veya ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile müebbet hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde 36 yıl, birden fazla müebbet hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde 30 yıl, bir ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile süreli hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde en fazla 36 yıl, bir müebbet hapis cezası ile süreli hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde en fazla 30 yıl, birden fazla süreli hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde en fazla yirmisekiz yılını ceza infaz kurumunda geçirdikten sonra tahliye edilebilecekleri şeklindeki uygulama aynen devam etmektedir.

-nbsp;

İNFAZ KANUNU DÜZENLEMESİNE KARŞI ELEŞTİRİLER

1. Düzenleme iyi bir hazırlık safhası geçirilmeden ve korona virüsü salgını nedeniyle toplumda meydana gelen tepkiyi azaltmak amacıyla alelacele gündeme getirilmiştir. Yasalaşma için uyulması gereken süreçlere uygun davranılmadığı gibi hukuk uygulayıcıları başta olmak üzere bilim adamlarının, barolar ve TBB başta olmak üzere ilgili sivil toplum kuruluşlarının, siyasi partilerin görüş ve önerileri alınmamıştır. Düzenlemeden etkilenecek mağdur ve sosyal kesimlere yönelik herhangi bir etki analizi yapılmamıştır. Hem demokratik ilkeler hem de düzenlemeyi doğru yapabilmek için katılımı olmazsa olmaz kabul edilen bu paydaşlardan ve kamuoyundan adeta kaçırılarak ve gizlenerek yapılan ön çalışmalar ve oldu bittiye getirilen kanunlaşma sürecine zikredilen paydaşların dahil edilmemiş olması yasanın demokratik meşruiyetine gölge düşürdüğü gibi toplumsal beklentileri de karşılamaktan uzak kalmıştır. Toplumsal uzlaşma aranmayan bu değişiklikler kamuoyu vicdanını da tatmin etmeyeceğinden konuyla ilgili tartışmalar da devam edecektir.

2. İnfaz kanunu düzenlemesi adı altında örtülü bir AF düzenlemesi yapılmış olması hem usül bakımından hem de esas bakımından son derece haklı eleştiriler yapılmasına neden olmuştur. Yeterli olmamakla birlikte hükümlerin infazı ve mahkumların kişisel hakları konularında yapılan iyileştirilmeler eleştirilerin gölgesinde kalmış, esas usülün gölgesinde kaybolmuştur.

3.-nbsp; Anayasamızın 87.maddesindeki düzenlemeye göre genel veya özel af düzenlemeleri 3/5 çoğunlukla yapılmasını amirdir. 600 üyeli TBMM de teklif sahibi partilerin üye sayıları af düzenlemesi için gerekli olan 360 üyeye ulaşmadığından muhalefet partilerinden de destek istenmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Bu husus ise düzenleme konusunda muhalefet partileriyle bir uzlaşmayı da zorunlu kılacağından, daha açık ifadesiyle muhalefet partilerinin taleplerinin de yasaya yansıtılmasını gerektireceğinden teklif sahipleri düzenlemeyi -ldquo;infaz kanununda değişiklik-rdquo; kisvesi altına gizlemek ihtiyacı içinde olmuşlardır. Düzenleme bir af yasası şeklinde yapılmış olsaydı sadece mahkum olanlar değil aynı suçlardan soruşturma ve kovuşturma geçiren şüpheli ve sanıklar da beraat edeceği, bu neticenin de hükümet tarafından istenmediği görülüyor. Başta hukukçular olmak üzere herkesin kabul ettiği üzere bu teklif bir af yasasıdır. Ancak iktidar partileri sürecin başından beri affın getireceği siyasi sorumluluğu üstlenmemek, teklifi mecliste kolayca görüşmek ve AYM aşamalarını düşünerek affa af dememiş, sıradan bir kanuni düzenleme yaparak Anayasa ve TBMM içtüzüğünü arkadan dolanmışlar, kanuna karşı hile yapmışlardır.

İktidar partileri neredeyse sıfır diolog içerisinde, geniş toplum kesimlerinin bilgisinden kaçırarak teklifi hazırlayıp TBMM-rsquo;ye sunmuşlardır. Başta Gelecek Partisi olmak üzere diğer partiler ile ilgili STK ların ve bilim adamlarının görüş ve önerileri dikkate alınmadan yapılmış bulunan bu düzenlemenin demokratik meşruiyeti de yoktur.

4.-nbsp; Düzenleme, üzerinde iyi çalışılmış ve mutabakat sağlanmış bir infaz düzenlemesi olmadığı gibi çok farklı ve üzerinde yukarıda zikredilen ölçüde ayrı ve özel çalışma yapılması gereken TCK düzenlemeleri de içermektedir. Uygun tabirle hata içinde hatalar yapılmış, bir taraftan bir kısım suçların ceza miktarları artırılırken aynı suçu işleyen mahkumların cezalarında infaz indirimlerine gidilerek izahı mümkün olmayan çelişkiler de ortaya çıkmıştır. Özellikle Cumhurbaşkanı tarafından ifade edilen ve toplum tarafından da kabul gören -ldquo;devlet ancak kendisine karşı işlenen suçları affedebilir, şahıslara karşı işlenen şuçları affetmek yetkisi yoktur-rdquo; yaklaşımının tam tersi bir düzenleme yapılarak, devlete karşı işlenen suçlar istisna tutulurken, şahıslara karşı işlenmiş suçların ceza infaz indirimi (af) kapsamına alınması şaşkınlık meydana getirmiştir.

Şiddet çağrısı yapmayan inanç ve düşünce özgürlüğü kapsamındaki açıklamaları, cebir ve şiddet içermeyen eylemler veya özünde yasalar tarafından teminat altına alınmış bir takım hak ve özgürlüklerin kullanılması niteliğindeki eylemleri nedeniyle tutuklama tedbirine veya mahkumiyete maruz kalmış gazeteciler, aydınlar, işadamları cezaevlerinde tutulurken masum vatandaşları dolandıran, gaspeden, devletin kendisine emanet ettiği değer ve kıymetleri zimmetine geçiren, makamını veya kamu görevini suistimal eden, rüşvet alan, hırsızlık ve evrakta sahtecilik yapan ve tehlikelilik bakımından topluma zarar verme potansiyeli çok daha yüksek olan örgütlü suç şebekeleri tahliye edilmiştir.

5. -nbsp;Bir kısım suçların infaz indiriminden istisna tutulması artık eşitlik ve adalet bekleyen mahkumları bir kere daha cezalandırmaktır. Eyleminin karşılığı olarak zaten ağır cezalara mahkum edilmiş kişilerin infaz rejimi bakımından ayrımcılığa tabi tutulması yasaların genelliği ve soyutluğu ile vatandaşların yasalar karşısında eşitliği ilkelerine de aykırılık teşkil etmektedir.

6.-nbsp; Yapılan düzenleme usulüne uygun bir şekilde AF düzenlemesi şeklinde yapılmış olsaydı devletin (yasama organının) hükümranlığı ilkesi gereğince genel af, özel af ya da belirli suçlar için af kanunu çıkarılmasında hiçbir sakınca ve tereddüt yaşanması ve hukuka aykırılık yönünde karşı eleştiri getirilmesi mümkün olmayacaktı. Dahası Anayasa Mahkemesinin de eşitlik başta olmak üzere bir çok ilke üzerinden yasayı iptal ederek kapsamını genişletmesi beklenmeyecekti. İnfaz kanununda yapılan düzenlemede bir kısım suçları işleyen mahkumların istisna tutulmuş olması, usül ve şekle aykırılık gibi haklı bir çok eleştiriyi gündeme getirmesinin yanında, geçmişte örnekleri görüldüğü üzere AYM nin müdahalesi ihtimalini de gündeme getirmiştir. Mahkemenin, yapılan düzenlemenin esas itibarıyla bir af düzenlemesi olduğu, bu işlemin infaz kanunu düzenlemesi yoluyla yapılmasının mümkün olmadığına, yapılan işlemin şekil ve usul açısından da anayasaya aykırı olduğuna da karar verebilir. Siyasal bir karar olan konunun mecliste bihakkın düzenlenmeyip AYM nin müdahalesine zemin hazırlanması, TBMM nin onur ve saygınlığına gölge düşürdüğü gibi mahkemenin de siyasallaşmasına hizmet etmiş olacaktır.

7.-nbsp; Adı ister infaz düzenlemesi, isterse af kanunu olsun suçluların öngörülen sürelerden önce tahliye edilmesi, özü itibarıyla kamu vicdanını ve mağdurların adalet beklentilerini yıkan sonuçlar doğurur. Af veya erken tahliyelerin hakettiği cezayı çekmeden salıverilen zanlıların yeni suçlar işlemek üzere cesaretlerini artırdığını her hukukçu kabul etmektedir. Ancak yanlış kararların yaygınlaşması veya infial uyandıracak hukuki hataların yapılması (darbe dönemleri yargılamaları, istiklal mahkemeleri gibi) toplumdaki barış ve güvenliği bozacak neticeler doğurabilmektedir. Olağanüstü dönemlerin yargılamaları çoğu kere hukukun genel ilkelerine göre değil, sanıkların, mağdurların veya iktidar gücünü elinde bulunduranların kimlik ve kişiliklerine göre tezahür etmiştir. Hukuka ve adalete aykırı bu kararların sistem içinde düzeltilmesine imkanın kalmadığı durumlarda, bozulan sosyal düzenin ve toplumsal barışın sağlanabilmesi af düzenlemeleri gerekli hatta zorunlu olabilmektedir. Af ve benzeri düzenlemelerin zaruret olduğu günümüzde ise aftan asıl faydalanması gereken adli hatalarla mağdur edilmiş mahkumlar olması gerekirken tam aksi bir tavırla onların hariç tutulması kabul edilebilir bir durum değildir.

-nbsp;

ÖNERİLER;

1.-nbsp;-nbsp; 5275 s. Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun üzerinde süreç içinde yapılan çok sayıda müdahale faydadan ziyade zararlar getirmiş ve son düzenleme ile 2004 yılı öncesine dönmek durumuyla karşı karşıya kalmış bulunuyoruz. Yani hükümet 18 yıl sonra başladığı noktaya geri dönmüş bulunuyor. Süreç içerisinde yapılan sık müdahaleler nedeniyle İnfaz Kanunu, uzmanlaşmış hukukçular dışında kimsenin anlayamadığı, insicamı kalmayan, tahliye tarihi baştan öngörülmesi ve uygulanması kolay olmayan, kişilerin, ceza evleri yönetimlerinin kişisel inisiyatifine açık, her suç tipi için ayrı belki 10 dan farklı infaz sistemi içeren bir kanun haline gelmiştir.

Türkiye-rsquo;nin açık, sade, kolay anlaşılır ve uygulanabilir, mahkumlar tarafından da öngörülebilir bir infaz ve tahliye sistemi öngören, çağdaş, mağdurun hakkını korurken mahkumun de ıslahına odaklı, tutuklu ve mahkumların başta sağlık ve can güvenlikleri olmak üzere insan onur ve ihtiyaçlarını kamilen temin edebilecek yeni bir CEZA İNFAZ KANUNU yapması zorunludur.

2. Korona virüsü salgını nedeniyle tutuklu ve mahkumların sağlıklarını ve can güvenliklerini korumak özel amacı veya sair ihtiyaçlar nedeniyle yapılan infaz düzenlemelerinde mahkumlar arasında ayrımcılık yapılması, başta Anayasa, AHİS olmak üzere hukuk devleti ilkesi gereğince koruma altına alınan temel insan haklarına aykırıdır.

-nbsp;3. Devletin koruma garantisi altında bulunan tutuklu ve mahkumların başta can ve sağlıkları olmak üzere mahkumiyetlerini uluslararası sözleşmelerde belirlenmiş ölçülere ve insan onuruna en uygun şekilde çekebilmelerinin şartları acilen sağlanmalıdır. Başta koğuş ve odaların kapasitesini kat kat aşan barındırma uygulamalarından acilen vazgeçilmelidir.

4.-nbsp; AHİM ve AYM nin koyduğu ölçülerle tutuklu yargılanmasında zorunluluk bulunmayan tüm tutukluların tahliyesi için gereken inisiyatifler kullanılmalı, hukuka aykırı tutuklama kararları kaldırılmalıdır. Mahkum anneler, yaşlı, engelli ve aşırı hastalar lehine yapılmış bulunan iyileştirmeler yeterli olmayıp daha etkili tedbirlerin alınması gereklidir.

5. Yeni ceza evleri yapılmasına ve her türlü infaz düzenlemesine rağmen çözülemeyen, devamlı ve ön alınamaz şekilde yükselen tutuklu ve mahkum sayısındaki artışın gerçek sebepleri üzerinde yoğunlaşmalı, suçun önlenmesi için tecrübe ve bilimin gerekleri doğrultusunda doğru tedbirler alınmalıdır. Güvenlikçi ve baskıcı suç ve ceza politikalarının sorunu çözmediği artık görülmelidir.

Av. Ali AYDIN

-nbsp;

Türk Adalet Sistemi yıllardan beri ihmal edilerek gelen ve biriken bir çok sorun içinde kalmış ve vatandaşın hak arama mercii olmaktan çıkıp, ülke için taşınması zor bir yük haline gelmiştir. Aşağıda zikredilen bir çok uygulama ve proje, sistemin ıslah edilerek vatandaşa kaliteli bir adalet hizmetinin sunulması amacı ile hayata geçirilmiştir. Ancak çok başarılı ve kamuya oldukça maliyetli bu projeler arzu edilen hedefini henüz gerçekleştirememiştir. Başta yeni bir Hakimler ve Savcılar Kanunu ile Avukatlık Kanunu olmak üzere daha bir çok alanda mevzuat düzenlemesine ve proje uygulamalarına daha net bir ifadeyle adli teşkilatın yeniden düzenlenmesine ve yanlış oluşmuş hakim odaklı yargı kültürünün terk edilerek vatandaş odaklı bir anlayışa geçmeye ihtiyaç bulunmaktadır-hellip;

Yargı reformu kapsamında yapılan projeler;
1. Yeni adliye sarayları yapımı,
2. Hakim savcı alımlarının artırılması, avukatlıktan mesleğe geçiş imkanı getirilmesi,
3. Personel takviyesi(adliye ve ceza infaz kurumları),
4. Bölge adliye (istinaf) mahkemelerinin kuruluşu,
5. AİHM nin yetkisinin ve sözleşmenin kabulu ve bireysel başvuru hakkı tanınması,

6. Yargı Reformu Stratejisi ve Eylem Planı-rsquo;nın oluşturulması,
7. 12 Eylül 2010 ve 16 Nisan 2017 referandumları ile HSK ve Anayasa Mahk.de değişiklikler,

8. Yargıtay ve Danıştay-rsquo;ın daire sayıları ve üye sayılarının artırılması,

9. Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru yolunun açılması,
10.Temel Kanunlarda yapılan değişiklikler. Yeni Medeni Kanun,CMK ve TCK,BK ve HMK,TTK vs.,
11. Bir çok dava türünün yargılama konusu olmaktan çıkarılması (veraset, eve dön ihtarı, bakaya suçlarının kabahate dönüştürülmesi, elektrik hırsızlığı, tanıma-tenfiz işlemlerinin idari yoldan yapılması vs),

12. Yargıda karşılaşılan sorunların çözümü amacı ile çıkarılmış bulunan yargı paketleri ile getirilen uygulamalar,

13. Uyuşmazlıkların alternatif yollarla (arabuluculuk-uzlaştırmacılık) çözümlenmesi, bilirkişilik, yargıda hedef süre uygulaması vs.

-nbsp;

Yargının bir ayağı olan savunma mesleğinde avukat ve baro başkanı olarak ve bir dönem HSK üyesi olarak görev yüklenmiş olmanın sorumluluğu içinde, ülkemizin yargı sorunun çözümünde üzerimize düşen bir görevi yerine getirmek ve katkı sağlamak inancı ile iş bu dosya hazırlanmıştır. Bu çalışmada ifade edilen tespit ve öneriler; yurt içi ve yurt dışı mesleki ziyaretler, avukatlık, baro başkanlığı ve kurul üyeliği süresi içindeki gözlemlerin çok çeşitli muhataplar ile müzakere edilerek olgunlaştırılmış görüş ve önerilerdir. Çok kıymetli meslektaşlarımızın ve ilim adamlarımızın yapacağı katkılarla çok daha isabetli ve güzel fikir ve projelerin ortaya konulacağına inanç ve güvenimiz tamdır-hellip;

-nbsp;

1.Hukuk eğitimi yeni baştan düzenlenmelidir.

1a. Hukuk eğitimi, mevcut ihtiyaçları karşılayacak şekilde tasarlanmalı ve pratik eğitimler ile mutlaka desteklenmelidir. Eğitim süresi temel hukuk eğitimi ve uzmanlık alanları olarak ikiye bölünmeli ilk aşamada Türkçe, edebiyat, yabancı dil, hukuka giriş, adalet felsefesi, hukuk sosyolojisi, genel hukuk, hukuk tarihi, demokrasi ve insan hakları alanlarında temel eğitim verilmeli, başarılı olanlar ikinci kademede teknik hukuk disiplinleri konusunda eğitilmelidirler. Eğitim öğretim süresi 2 artı 3 veya 3 artı 3 yıl şeklinde düzenlenmelidir.

Ülkemizin ihtiyaçlarından ve dünyanın gerçeklerinden uzak, gelişen teknoloji ile birlikte değişen veya -nbsp;yeni ortaya çıkan hukuk alanlarını görmezden gelen bir hukuk eğitiminin adalet beklentisini kamil manada karşılayacak bir altyapı sunması beklenemez. Bir çok yeni alanı da kapsayacak şekilde ve ülkemizin ihtiyaç duyduğu sorunlu hukuk alanları da öncelikli olarak eğitim öğretim kapsamına alınmalıdır.

Öğrencilerin mesleğe daha iyi hazırlanabilmeleri için teorik eğitim yanında, pratik eğitime yönelik her fakültede mizansen dava uygulamaları yapılabilmesi için duruşma salonları gibi gerekli altyapılar oluşturulmalıdır. Bütün öğrenciler hakim, savcı, avukat, sanık, mağdur vs rollerinde çok sayıda mizansen dava görmeli ve tecrübe kazanmalıdır.-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp; -nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;

Hukuk fakülteleri, Mahkemeler ve barolar ile işbirliği yaparak öğrencilerin adliyelerde ve avukatlık bürolarında zorunlu uygulamalı eğitime tabi tutulmaları ve teori ile pratik eğitimi birlikte almaları sağlanmalıdır.

1b. Yeni hukuk fakülteleri açılması engellenmeli, mevcut hukuk fakültelerinin kalitesi artırılmalıdır. Sayı itibarıyla bu kadar hukuk fakültesine ve on binlerce hukuk öğrencisine ihtiyaç yoktur. Halen 35 devlet, 44 vakıf üniversitesi olmak üzere Kıbrıs-rsquo;ta kurulu olanlarla birlikte 84 hukuk fakültesinde 70.000 civarında öğrenci hukuk eğitim almaktadır. Son dönemde 10 yeni fakültenin daha açılmasına karar verilmiş bulunmaktadır. 16.000 öğrenci civarında olan kontenjanın yeni fakültelerin açılmasıyla yirmi bine yaklaşması öngörülmektedir. Mezun olan öğrencilerden ortalama bin kadarı hakim ve savcılık mesleğine kabul edilmekte, geri kalanların tamamına yakını avukatlık mesleğine yönelmektedir. FETÖ/PDY terör örgütüne üye veya iltisakı tespit edilen beşbine yakın hakim ve savcı ihracı nedeniyle yapılan yoğun alımlar geçici bir uygulama olduğundan değerlendirme dışı tutulmuştur. -nbsp;

Aslında sorun hukuk fakültesi sayısının fazlalığı değildir. Asıl sorun; hukuk fakültesini bir şekilde bitirmiş bulunan ve ancak hakimlik sınavında başarılı olamayan herkesin hiçbir eleme ve ciddi bir staj eğitiminden geçirilmeden avukat olmasının getirdiği yanlış uygulamadır. Avukatlık mesleğine çok kolay erişim hukuk fakültelerine olan talebi artırdığı için fakülte sayıları ve öğrenci alımları da hızla artmaktadır. Hukuk fakültelerinin temel amacı ülkenin ihtiyacını karşılayacak şekilde hukukçu yetiştirmektir. Bizim hukuk eğitimimiz daha çok kalitesiz avukat yetiştirmeye dönüşmüş bulunmaktadır. Mevcut fakültelerimizin çok azı hariç yeterli teknik ve akademik altyapıdan mahrumdur. Profesör ünvanlı hocası bulunmayan fakültelerimiz vardır. Üniversitelerimiz gerçek manada hukukçudan ziyade kanunu olaya tatbik eden -ldquo;teknisyen-rdquo; yetiştirmektedir. Bu durum yargılama kalitesini doğrudan olumsuz etkilemekte, savunma görevinin yerine getirilmesinde ciddi aksamalara ve yargılamada hak ihlallerine neden olmaktadır. İçtihatlarıyla ve akademik çalışmalarıyla Türk Hukukunu geliştirecek ilim adamları ve hukukçular çıkmamaktadır.

Adalet Yüksek Okulları kapatılmalıdır. Hukuk fakültelerinde temel hukuk eğitimini tamamlayan ancak öğrenime devam edemeyen öğrencilere önlisans diploması verilerek yargıda ihtiyaç duyulan ara eleman ihtiyacı buradan karşılanmalıdır.

1c. Hukuk fakültesi müfredatına Demokrasi, İnsan Hakları, Adalet Felsefesi, Adalet Sosyolojisi gibi temel insan hakları, demokratik değerler ve erdemlerin benimsetilmesine yönelik dersler konulmalıdır. Günlük hayatta uygulama yeri olmayan dersler kaldırılmalı veya isteğe bağlı hale getirilmelidir.

Temel demokratik değerler ve standartlar konusunda yeterli eğitimi olmayan hukukçulardan gerçek ve kaliteli bir adalet beklenemez. Adalet felsefesini, insan hakları standartlarını bilmeyen, bu değerleri özümseyememiş kişilerin gerçek adaleti arayıp bulmaları, haklar ve özgürlük alanını genişletici yorumlar yapmaları beklenemez.

1d.Hukuk Fakültesi eğitim programları yapılırken Adalet Akademisi, TBB, Yargıtay ve Danıştay-rsquo;ın görüş ve önerileri dikkate alınmalıdır. Yargısal alanda ortaya çıkan talep ve beklentilerden uzak bir hukuk eğitiminin topluma katkı da sağlamayacağı açıktır.

2. Mesleğe kabul uygulama ve yöntemleri değiştirilmelidir.

Hukuk fakültesini yeni bitirmiş, yaşları 22-23 civarında olan öğrencilerin hakimlik ve savcılık sınavı ve arkasından çok kısa süreli bir staj eğitiminden sonra 23-24 yaşlarında iken kürsüye hakim veya savcı olarak çıkarılması son derece sakıncalı sonuçlar doğurmaktadır.

Aynı şekilde hiçbir sınav ve elemeye tabi tutulmaksızın her hukuk fakültesi mezunu öğrencinin de ciddi bir içeriği olmayan, mesleğe hazırlanmak noktasında kendilerine hiçbir katkı sağlamayan avukatlık stajı sonrasında 22 yaşından itibaren avukatlık mesleğe başlayabiliyor olmaları son derece sakıncalıdır.

Hayata ilişkin ciddi hiçbir tecrübeleri bulunmayan kişilerin hakim, savcı ve avukat olarak mesleki faaliyet yürütmeye başlaması dünyada eşi olmayan bir uygulama olup sakıncalarını uzun uzun tartışmak mümkündür. Avrupa-rsquo;da mesleğe başlama yaşı 28 den aşağı başka bir ülke yoktur. İngiliz ve Amerikan uygulamasında mesleğe başlama yaşı daha da ileridir.-nbsp;

2a. Yeni mezunların hakim,savcı veya avukat olarak mesleğe kabul uygulamasına son verilmelidir.

Hukukçuluğu bir meslek olarak(hakim,savcı,avukat) yapmak isteyen herkes hukuk fakültesi eğitiminden sonra ortak bir meslek/devlet sınavına alınmalıdır. Bu sınavda başarılı olanlar, -ldquo;adli hizmet uzmanı-rdquo; ve -ldquo;avukat yardımcısı-rdquo; olarak mesleğe başlamalıdır. Bu sınavı başaramamış bulunanların ise hukukun diğer alanlarında (yazı işleri, icra, tapu sicil,cezaevi müdürlükleri vs) istihdam edilmeleri sağlanmalıdır. Bu alanlarda hukuk fakültesi mezunlarının istihdam edilmeleri; mahkeme kalemi, icra daireleri ve sair yargı alanlardaki hizmet kalitesini de gereğine uygun bir seviyeye yükseltecektir. Bu görevler halen hukuk formasyonundan uzak memurlar eliyle yürütülmektedir. Yasayı veya mahkeme kararının doğru yorumlayamamaktan kaynaklanan bir çok sorun icra mahkemelerini ve adli makamları meşgul etmektedir.

Mesleklerinde en az 5 yıllık kıdem ve kariyere sahip avukatlar ve adli hizmet uzmanları arasından hakim ve savcı seçimi yapılması mesleğe kabulde yaşanan bir çok sorunu ortadan kaldıracaktır. Mesleğe yatkınlıkları, yargılama konusunda elde ettikleri tecrübeleriyle birlikte mesleğe kabul edilecek hukukçular yargıya olan güveni de artıracaktır.

2b. Hakimlik ve avukatlık stajı kaldırılmalıdır.

Meslek sınavında başarılı öğrenciler arasından Adalet Bakanlığı, ihtiyacı kadar personeli seçerek -ldquo;Adli Hizmet Hizmet Uzmanı-rdquo; olarak istihdam etmelidir. Bu görevde en az beş yıl çalışmış, kişilikleri ve gayretleri ile temayüz etmiş (çalışkan, başarılı, akademik kariyerini, askerliğini yapmış vs) bu uzmanlar ile mesleğinde en az beş yıl çalışmış avukatlar arasından yeni bir sınav ve veya mülakat ile hakim ve savcı alımı yapılmalıdır. Hakim ve savcı olabilmenin yaşı da bu şekilde 30 civarına gelmiş olacaktır. Bu yaş zaman içinde ihtiyaç planlamasına da bağlı olarak daha da ileriye çekilmelidir. Mesleki anlamda beklenen katkıyı sağlamaktan uzak ve kamuya maliyetine uygun hizmet karşılığı olmayan hakimlik stajı ile avukatlık mesleğinin öğrenilmesine hiçbir katkısı olmayan ve tamamı ile boş geçirilen avukatlık stajı uygulamaları kaldırılmalıdır.

Fakülte eğitimini bitirmiş ve meslek(hukukçuluk) sınavında başarı kazanmış ve avukat olmak isteyen öğrenciler ise TBB ve Adalet Bakanlığı tarafından birlikte düzenlenen -ldquo;avukat yardımcısı-rdquo; belgesini aldıktan sonra çalışmak istedikleri barolara müracaat ederek, bu baroların da kabulü halinde avukatlık mesleğine (staj olmaksızın) doğrudan başlatılmalıdırlar. Ancak mesleğe yeni başlayan avukat yardımcıları kendi adına büro açmaksızın en az beş yıl süre ile mesleğinde kıdemli bir avukat yanında veya bir hukuk ofisinde, sadece sulh hukuk, sulh ceza ile icra ve iflas işlerini ve davalarını takip edebilmelidirler. Bu süreyi başarılı bir şekilde geçirmiş bulunan avukat yardımcıları, yanlarında mesleki faaliyet gösterdikleri avukatın kapsamlı takdimi ve mesleklerinde en kıdemli üç avukatın -nbsp;daha referansları ile serbest avukat sıfatıyla Adalet Bakanlığı ve TBB tarafından mesleğe kabul edilmelidir. Serbest Avukat olarak mesleğe kabul edilmiş bulunanlar önceki yetkilerine ilaveten asliye hukuk ve asliye ceza davalarını takip edebilmelidir. Bu şekilde ikinci beş yıllık süreyi de başarılı geçirmiş bulunan (kayıtlı barosunun ve TBB nin tertip ettiği veya Adalet Akademisi tarafından düzenlenmiş bulunan meslek içi eğitim proğramlarının tamamlamış ve/veya akademik kariyer yapmış), yani mesleklerinde en az on yıllık bir kıdeme sahip olan avukatlar kısıntısız olarak tüm dava ve işleri takibe yetkilendirilmelidir.

Bu şekilde hakim ve savcılar ile avukatların aslında mesleki gelişmelerine ciddi katkı sağlamayan staj eğitimi uygulaması ortadan kaldırılırken, kontrollü ve dengeli bir geçiş süreci ile mesleki faaliyetin kaliteli bir şekilde yapılmasının altyapısı oluşacaktır. Ayrıca hukukçular arasında mesleki kıdeme dayalı bir hiyerarşi de böylece meydana getirilmelidir.

-nbsp;

3. Meslek içi eğitim ve Adalet Akademisi;

Adalet Akademisi, kapasitesi itibarı ile asla yetişemeyeceği hakim ve savcı yetiştirmek külfetinden kurtarılarak, meslek içi eğitime ve çeşitli alanlarda uzmanlaşmayı sağlayacak eğitim proğramlarına yönelmelidir. Bu şekilde özel ve mikro konulara indirgenmiş bir akademi meslek içi eğitim proğramı, hem hakim ve savcıların hem de avukatların kendilerini geliştirmek istedikleri hukuk alanlarında uzmanlaşmalarını sağlayacak profesyonel bir yapıya dönüşmelidir. Kurum, -ldquo;staj eğitim merkezi-rdquo; olmaktan çıkarılarak yüksek lisans ve doktora belgeleri de verebilecek bir statüye kavuşturulmalı ve gerçek bir akademi haline getirilmelidir.

Adalet Akademisi, avukatların ve TBB nin de aktif olarak temsil edileceği yeni yapı içinde, hukukçu meslektaşların meslek içi eğitimlerine ve gelişmelerine odaklanarak, kaliteli hukukçuların yetişmesi için tarihi ve hayati önemde bir faaliyet alanına ve imkanlarına sahip, sadece ülkemizin değil bölgemizin ve Türkiye-rsquo;nin bölge perspektifine de uygun, uluslararası nitelikte gerçekten prestijli bir hukuk akademisi haline getirilmelidir.

Akademin eğitim proğramlarını başarı ile tamamlayan hukukçu meslektaşların mesleklerinde kariyer yapmaları kolaylaştırılmalıdır. Bu şekilde uzmanlaşmış olanların ünvanlı görevlere getirilmesi ve bu mesleki proğramları tamamlamış olanların ünvanlı görevler ile Yargıtay ve Danıştay üyeliklerine tercihen seçilmeleri mümkün olmalıdır. Bu yaklaşım ünvanlı görevlere atanma ve yüksek yargı üyeliğine seçilme bakımından bazı objektif kriterlerin getirilmesine de yardımcı olacaktır.

Yargıdaki kalitenin hem teoride ve hem de pratikte ilk müşterisi avukattır. Kaliteli bir yargı ancak kaliteli bir avukatlık faaliyeti ile mümkün olabilir. Meslek içi eğitim ve uzmanlaşma olmadıkça kaliteli bir mesleki faaliyetten de söz etmek mümkün olmamak gerektir. Akademik proğramlara katılmayarak uzmanlaşmayan ve meslek içi eğitimlerini devam ettirmeyen avukatların mesleki faaliyetlerinin kısıtlanması gibi uygulamalar veya aynı yöndeki başka teşvikler yargıda kalite ve etkinliğin sağlanmasına çok önemli katkılar sağlayabilir. Birçok batılı ülkede uygulaması zorunlu olan avukatlık meslek içi eğitimi, Adalet Akademisi ve TBB tarafından birlikte düzenlenmeli ve katılmayan meslektaşlara karşı disiplin müeyyideleri de öngörülmelidir.

4. Meslek disiplin hukuku yeniden oluşturulmalı ve etkin bir şekilde uygulanmalıdır.

4a. Hakim ve savcıların disiplin hukuku günün ihtiyaçlarına uygun olarak yeniden belirlenmelidir. Yeni yeni ilke kararları alınmak sureti ile güncellenmeye çalışılan disiplin hukuku, mevzuat bütünlüğünden uzaklaştığı gibi başta teftiş uygulamaları olmak üzere hakim ve savcılar bakımından zorluklara ve farklı uygulamalara neden olmaktadır. Disipline ilişkin bir çok uygulama güncel anlayışta geçerliliğini kaybettiği halde hakim ve savcıların terfi ve kariyerlerini olumsuz etkileyebilmekte, buna karşılık disiplin müeyyidesi gerektiren bir çok yanlış yaklaşım da farklı saiklerler nedeni ile gereği gibi cezalandırılmamaktadır. HSK tarafından yürütülen disiplin soruşturmaları etkinlikten uzak olduğu gibi çok zaman ve emek harcanmasına rağmen zamanaşımı süresi içinde bitirilememekte, dosyalar çoğunlukla işlemden kaldırılmaktadır. Nitelikleri itibarıyla hafif disiplin soruşturmaları Adli Yargı Adalet Kom. Başkanlığı veya Bölge Adliye (İstinaf) Kom.Başkanlığı, neticesi itibarıyla daha ağır disiplin soruşturmaları da HSK ilgili dairesi tarafından yapılmalıdır. -nbsp;

HSK, teftiş kurulları, hakim savcı temsilcileri, barolar ve akedemisyenlerin aktif katılımı ile ve geniş bir saha çalışması yapılmak sureti ile hakim ve savcıların disiplin hukuku yeniden oluşturulmalıdır.

4b. Avukatlık meslek disiplin hukuku ve ilkeleri gönümüz ihtiyaç ve değerleri bakımından yeniden oluşturulmalı ve ilan edilmelidir. Gerek yargının diğer unsurları ile ilgili olsun ve gerekse avukatın kendi müvekkili ile arasındaki ilişkide olsun yaşanabilen disiplin konusu davranışların odağında fiilin doğası gereği avukat bulunmaktadır. Uygun olmayan tavır ve davranış içine giren avukatların gereği gibi soruşturulup cezalandırılmadıkları da görülmektedir. Değişen ve yeni ortaya çıkan ihlallerin karşılanması amacı ile ortaya konulan meslek ilkeleri de insicamı bozduğu gibi uygulamada dağınıklığa ve farklılıklara neden olmaktadır. Baro yönetimlerinin sık yapılan seçimlerde avukat muhataplarından oy istiyor olmaları, dar bir mesleki çevre içinde devamlı surette birlikte bulunuyor olunması mevcut disiplin hukukunun gereği gibi uygulanmasını engellemektedir. Avukatların nitelik itibarıyla hafif kabul edilecek eylemleri kendi barolarının disiplin kurulları tarafından nitelikli ve neticeleri itibarıyla daha ağır eylemleri TBB nin merkezi disiplin kurulu tarafından soruşturulmalıdır.

Görevini gereği gibi yapmayan veya suistimal eden avukat hakkında disiplin işlemleri yapılmaması ise öncelikli olarak yargının ve avukatlık mesleğinin itibarını yok etmektedir. Çeşitlenen ve nitelikleri itibarı ile de zaman içinde değişen ihlal ve yanlış uygulamalara karşı iş sahiplerinin ve kamunun genel menfaatlerinin korunması ve avukatlık mesleğinin onuruna uygun olmayan fiillerin gereği gibi cezalandırılması için avukatlık disiplin hukuku da avukatlık kanunuyla birlikte yeniden belirlenmelidir.

Hakimler ve Savcılar ile Avukatlık Kanunları yenilenmelidir. Adalet Bakanlığı yeni Avukatlık Kanunu hususunda gerekli çalışmayı tamamlamış durumdadır. 2802 s.Hakimler ve Savcılar Kanunu ise yapılması teklif edilen sistem değişikliği doğrultusunda yenilenmelidir.

5. Adli teşkilat yeniden yapılandırılmalıdır;

5a. Adli teşkilatımız çağdaş uygulama örnekleri ve ülkemizin ihtiyaçları nazara alınarak kendine özgü bir şekilde yeniden yapılandırılmalıdır. Cumhuriyet Başsavcılığı adliyeden ayrı bir yapı olarak Adalet Bakanlığı bünyesinde teşkilatlanmalıdır. Yerinde ve isabetli bir yaklaşımla yeni CMK soruşturma ve kovuşturma evrelerini net çizgiler ile birbirinden ayırmış bulunmasına rağmen Cumhuriyet Savcılığının ve Mahkemelerin aynı çatı altında faaliyet yürütmeye devam etmeleri bu ayrışmayı engellemektedir. Adliye yönetiminde ve yargıyı temsilde Cumhuriyet Başsavcılığının daha etkin bir konumda bulunması Adalet Komisyonu ve komisyon başkanının hakimler ve personel nezdindeki konumunu zayıflatmaktadır. Yargılama diyalektiğinin ve silahların eşitliği prensibinin zorunlu bir ihtiyacı olarak savcılıkların adliye dışında örgütlenmeleri zaruridir. Bu ayrışma yargıya olan güveni de artıracak bir etki meydana getirecektir. Soruşturma makamı başka bir mekanda örgütlenmedikçe hakimlerin bağımsızlığından gerçek manada söz etmek de mümkün olmayacaktır.

Ülkemizde iddia ve yargılama makamlarının bu şekildeki çok yakın birlikteliği yargılamayı da etkileyecek boyutlara varabilmektedir. Hakim ve savcılar; aynı adliyede, aynı lojmanda ve hayatın bir çok alanında birliktelik oluştururken, hatta savcı ve hakimler kararların müzakeresini dahi birlikte yaparken yargının savunma ayağı olan avukat mahkemeye sesini ve taleplerini duyuramamaktadır.

Mahkemelerin bağımsızlığının önündeki en önemli engellerden bir tanesinin de iddia makamının aynı çatı altında faaliyet gösteriyor olmasıdır.

Çoğu yargı çevresinde hakim ve savcı evliliklerinin yaygın olması da yargılamanın selameti ve adalet algısı bakımından sorunlar meydana getirmektedir. Meslektaş evliliği teşvik edilmemelidir. Bir avukat ile hakim evliliğine yönelik sakıncalar hakim ve savcı evliliğinde de mevcuttur.

5b. Adliye yönetimine destek projesi çok önemli bir proje olmakla birlikte batılı ülkelerdeki uygulama örneklerinin kısmen veya bozularak transfer edilmesi projenin amacından uzaklaşılması sonucunu doğurmuştur. Hakimlerin görev mahallinde dış etkilerden izole edilmesi ve hakimin sadece işine odaklanmasının sağlanması son derece yerinde bir amaçtır. Ancak batılı uygulama örneklerinin aksine olarak bazen yedinci katta -nbsp;duruşma salonu konulması ve vatandaşın bu katlara kadar çıkarılması -nbsp;ile izolasyon amacını bağdaştırmak mümkün değildir. Duruşma salonları ve mahkeme kalemleri adliyelerin alt katlarında bulunmalıdır. Duruşma diyalektiği içinde ve silahların eşitliği ilkesi gereğince yargılamada iddia makamını teşkil eden savcıların da hakim karşısında avukatlar ile aynı ve eşit konumda bulunması zarurettir. Bu husustaki sorunlar, savcılıkların başka bir mekanda örgütlenmesiyle büyük ölçüde kendiliğinden ortadan kalkacaktır. -nbsp;Yeni yapılan adliye saraylarımız da dahil olmak üzere ve -ldquo;mahkeme yönetimine destek projesi-rdquo;nin özüne aykırı olarak, her mahkemeye bir kalem ve bir duruşma salonu ve 3-7 personel tahsis etme israfına son verilmelidir. Özellikle yetkisi bölünmüş mahkemelerde görev yapan bir kısım hakimler, duruşma yapacak salon ve memur dahi bulamazken aynı adliye içindeki başka mahkemeler haftada bir iki saat süre ile duruşma yapmakta, memurları ise mesailerini verimli kullanmamaktadır. Dünyanın en büyük adliyeleri dahi bizim yanlış uygulamalarımız nedeni ile boşa giden yatırımlar olmaya mahkum kalmaktadır. Örnek ülkelerde olduğu gibi, giriş ve alt katlarda ve tam gün hizmet verecek şekilde oluşturulmuş daha az sayıda duruşma salonu ile tüm adliyelerin duruşma salonu ihtiyacı karşılanabilmelidir. Yine zemin katlarda oluşturulacak danışma ön büroları yerine büyük ve gerçekten uzman ve yetkin yazıişleri müdür ve şefleri(hukuk fakültesi mezunu) tarafından yürütülen, bir tarafı ön büro olarak kullanılabilecek tek bir yazı işleri müdürlükleri oluşturulmalıdır. Benzeri uygulama savcılık hazırlık bürolarında sorunsuz olarak zaten sürdürülmektedir. Bu suretle atıl personel ve atıl duruşma salonlarının kamuya getirdiği yük ve israftan kurtulmak mümkün olduğu gibi hakimler de dış etkenlerden daha fazla korunmuş ve dosyalarına odaklanmış olacaklardır.

5c. Duruşmalar dijital ortamda kayıt altına alınmalıdır. Halen sadece terör davalarında kullanılan kayıt sistemi tüm davalara yayılmalıdır. Bu uygulamanın duruşma zabıtlarının mahiyetine uygun tutulmasından istinaf ve temyiz incelemesine kadar bir çok sorunu çözmekte yardımcı olacağı tartışmasızdır. Duruşma sırasında ortaya çıkan psikolojik ortamlar, gerçeği veya yalanı ifşa eden beyan, jest, mimik vs bir çok önemli husus hakim tarafından gereği gibi zapta geçirilemekte ve yargılama yanlış bir yöne kayabilmektedir. Duruşmaların kayda alınması aynı zamanda duruşma salonlarında arzu edilen saygın ortamı da daha üst düzeye çıkaracaktır.

6. Mahkeme Başkanlığı Sistemine Geçilmelidir;

Savcılıkların adliye dışında örgütlenmesine paralel olarak adalet komisyonları Mahkeme Başkanlığı sistemine dönüşmelidir. Birinci kademede her ağır ceza merkezinde kurulu adalet komisyonları mülhakatıyla birlikte mahkeme başkanına bağlanmalıdır. Her mahkeme başkanlığı da yetki sınırları içinde bağlı bulunduğu Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlığına bağlanmalıdır. Teftiş kurulları da bölgesel çalışma esasına geçmek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi bünyesinde/yanında örgütlenmelidir. Basit nitelikli disiplin işlemlerini soruşturma ve sicil notu verme yetkisi mahkeme başkanlığına tanınmalıdır. Tayin ve atamalarda mahkeme başkanının kanaat ve talepleri nazara alınmalıdır.-nbsp; -nbsp;Mevcut sistemde, komisyon başkanı hakim olmasına rağmen adliyenin idari yönetimi ve harcama yetkisi komisyon üyesi olan CBS da bulunmakla ilk çelişki ortaya çıkmaktadır. Bir kısım sorunlu hakimler, hakim bağımsızlığı gerekçe göstererek layüsel davranışları alışkanlık haline getirmektedirler. Halen denetimsizlik ve takipsizlikten kaynaklanan bir çok sorun başkanlık sistemine geçildiğinde ciddi oranda azalacaktır. CBS na verilmiş bulunan yetkilerin yasal düzenlemeyle mahkeme başkanına da verilmesi mahkemelerin verimli ve etkin çalışmasına zemin hazırlayacaktır. Bir çok küçük problem HSK ya yansıyıp sorun haline dönüşmeden hızlı ve etkin bir şekilde, yerelde çözülecek olup zaman ve emek israfı önlenecektir.

HSK bir kısım yetkilerini mahkeme başkanlığına devretmelidir. Adli Yargı Adalet Komisyonu mevcut haliyle hakim ve mahkemelerin sekreterya işlemlerini yürüten bir kurul durumunda kalmaktadır. Hakim ve savcılarla ilgili en küçüğünden ön önemlisine kadar bütün yetkiler HSK da toplanmış bulunmakta, ancak kurul bu sorumluluklarını zamanında ve etkin bir şekilde yerine getirememektedir. Adem-i merkeziyet ilkesi; yetki ve sorumluluğun yerele/tabana yayılması, yargılama faaliyetlerinde de karşılaşılan sorunların yerinde ve zamanında çözülmesine oldukça önemli katkı sağlayacak bir yaklaşımdır. Mahkeme başkanlığına devredilmesi gereken yetkiler harcama, izin, yönetim ve bir kısım disiplin işlemleri ve sicil fişi doldurma, hakimin tayinini talep etmek gibi yetkilerdir. Bu şekilde güçlendirilmiş ve yetkilendirilmiş mahkeme başkanlığı, halen HSK tarafından halli yıllara sari bir çok sorunu mahallinde, en kısa sürede ve etkin olarak çözebilecektir. Böylece bir çok disiplin konusu olan eylem ve işlemler mahkeme başkanlığı tarafından büyümeden de halledilmiş olacağından vatandaşın ve muhataplarının sızlanmalarını önleyeceği gibi hakimlerin de inceleme ve soruşturmalarla karşılaşmalarını en aza indirecek, yıpratıcı disiplin süreçlerinden koruyacaktır.-nbsp; Bir hakimin mesaiye geç gelip erken ayrılması, işi gereği muhatap olduğu şahıslara karşı kırıcı davranması, elindeki davaya olan ilgisi, davaların süresi içinde bitirilip bitirilmediği, teraküme neden olunup olunmadığı, hakimin kendisini mesleki anlamda yenileme ve yeni gelişmelere uyumu, çevresi ile olan ilişkileri vs konularda etkin bir denetim ve gözetim yetkisine sahip bir mahkeme başkanlığı hakim hakkındaki şikayetleri da ortadan kaldıracağı gibi hakime de daha rahat çalışma ortamı temin edecektir.

Mahkeme Başkanlığı sistemi hakimlerin bağımsızlığı ve teminatı bağlamında tartışılmamalıdır. Hakimlerimiz, maalesef denetlenebilir olmaktan ve şeffaflıktan rahatsızlık duymaktadır. Bu yaklaşım yargıya olan güven duygusunu da olumsuz etkilemektedir. Hesap verilebilirlik; hakim savcı teminatını ortadan kaldıran değil, aksine güçlendiren bir ilke olarak görülmelidir. Nitekim gerek heyetli mahkemelerde, gerekse idari yargıda bu yaklaşım sorunsuz olarak yıllardan beri zaten sürdürülmektedir. Yine Başsavcının diğer savcılar üzerindeki benzer yetkileri savcı bağımsızlığı ve teminatı kapsamında tartışılmamaktadır. Mahallinden yönetim ve müdahale anlayışı içerisinde yapılandırılacak mahkeme başkanlıkları HSK nın zamanında ve etkin olarak yerine getiremediği bir çok sorumluluğu da üzerine alarak, yargıda kalite ve etkinliğin sağlanmasına önemli katkılar sağlayacaktır. -nbsp;

HSK teftiş ve terfiye ilişkin bazı yetkilerini de hakimin verdiği kararların istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlığına devretmelidir. BAM Başkanlığı bölgesindeki mahkeme başkanlarıyla birlikte veya koordineli olarak bu yetkileri kullanmalı ve istinaf incelemesi yaparken karar vermiş bulunan hakim hakkında başarı puanı da vermelidir. Bu puanlar, mahkeme başkanının sicil notu ve teftiş kurulunun raporları hakimin terfi ve başarı incelemesinde etkili olmalıdır.

7. Mahkemeye erişim, hak arama hürriyetini geliştirmek ve güçlendirmek;

FETÖ/PDY terör örgütüne üyelik veya iltisakları nedeniyle çok sayıda hakim ve savcının meslekten ihraç edilmesi yanında, istinaf mahkemelerinin kurulması ve Yargıtay üye sayısının artırılması nedenleriyle meydana gelen boşluğun doldurulması zarureti çok yoğun bir hakim ve savcı alımını zorunlu kılmıştır. Aynı nedenlerle mesleki kıdem ve tecrübesi yetersiz bir çok hakim mesleğinin daha başında üstesinden gelmekte zorlandığı dava ve işlere bakmak durumunda kalmıştır. Konjoktürel bu durum bir yana ülkemizdeki asıl sorun; hakimlerin yargılama dışı iş ve işlemlerle meşgul edilmesi nedeniyle verimsiz çalışmaları ve vatandaşın adalet ihtiyaç ve talebinin etkin ve zamanında yerine getirilememesidir. Hakimlerin bizzat yerine getirmesine gerek bulunmayan iş ve işlemlerde adli kolluğun ve adli hizmet uzmanlığının devreye girmesi ve hakimlerin sadece nihai karara odaklanması sağlanmalıdır. -nbsp;Mevcut hakim ve savcı sayımız yıllık iş sayısına oranla bazı Avrupa ülkelerine kıyasla az olduğu gibi bir çok Avrupa ülkesine göre de yüksektir. Sorunumuz hakim savcı sayısı değil hızlı ve etkin bir yargılama yapamıyor oluşumuzdur. Mahkemelerimiz gelen iş yüküne kıyasla karar verme sayısı itibarıyla sair ülkelerin oldukça gerisinde kalmaktadır. Bu sonucun burada sayılamayacak bir çok nedeni mevcuttur. Denetimsizlik, teftiş, yargı paydaşlarının mesleki yetersizliği, tembellik vs.

Ülkemizde mahkeme başına ortalama iş yükünün tespitine ilişkin çalışmalar oldukça yeni ve yetersizdir. Her bir davanın ortalama maliyeti ve süresine ilişkin ise hiçbir çalışma yoktur. Yargılama süresi yanında yargılama maliyetinin de disipline edilmesi gereklidir. Yargılama, hak arama hürriyetini engelleyecek şekilde paralı ve çok masraflı bir kamu hizmetine dönüşmüş durumdadır. Yargılama maliyetinin tespitine ilişkin Hollanda örneğinin üzerinde durulması gereklidir. Yargılamanın kamuya ve iş sahibine maliyeti hak arama özgürlüğünün gerçekleştirilmesi bakımından son derece önemlidir. Daha önceki düzenlemelere ilave olarak getirilen özellikle peşin avans uygulaması, ev eşyasının haczedilmezliği, karşılıksız çek düzenlemeleri gibi uygulamaların son derece olumsuz neticeler doğurduğu görülmektedir. Mahkemelere gidecek iş yükünü caydırmak amacı ile uygulamaya geçirilen ve miktarı itibarıyle vatandaşı zorlayan peşin avans ile temyiz harcı uygulamaları, vatandaşın hak arama özgürlüğünü ciddi biçimde kısıtlamaktadır. Adalet pahalı bir talep olmamalıdır. Vatandaşın hak arama hürriyetini temin için -ldquo;Adli Himaye Sigortası-rdquo; mutlaka uygulamaya konulmalıdır. Bu husus aşağıda ayrıca açıklanmıştır.

Yeni HMK, -ldquo;öninceleme-rdquo; yolu ile duruşma sayılarının en aza indirilmesini öngörmesine rağmen hakimlerimiz bu amaca uygun davranmamaktadır. Dava açıldığı tarihten itibaren 1 yıldan fazla zaman geçtiği halde henüz duruşma günü tayin etmeyen mahkemeler yanında, tensiple uzun duruşma günü tayin eden bir çok hakim bu süreyi boş geçirerek öninceleme işlemlerini yapmayıp eski usule göre yargılama yapmaya devam etmektedir. Haklı ve kabul edilebilir bir gerekçe olmadığı halde çok uzun duruşma günleri verilerek davalar uzatılmaktadır. -ldquo;Mahkeme Yönetimine Destek Projesi-rdquo; kapsamında yapılan tespitlere göre aynı adliyede proje uygulanan mahkemelerdeki yargılama süresi 6-9 ay, projeye dahil olmayan yandaki mahkemede yargılama süreleri 24-36 ay olarak tespit edilmiştir. Yani özel eğitimden geçmiş ve gayretli hakimler yargılama sürelerini oldukça düşürebilmişlerdir. Yargılamada yürürlüğe girmiş olan -ldquo;hedef süre-rdquo; uygulaması önemli olmakla birlikte tek başına yetersizdir. Bu hedeflerin gerçekleşmesini sağlayacak eğitim ve denetim-nbsp; yapılmalıdır.

Kanunlarda yapılan değişikler veya yeni düzenlemeler, yargılama kültürü değişmediği için maalesef vatandaşın adalete erişiminde yeni engeller olarak ortaya çıkabilmektedir. Uyuşmazlıkların mahkemeye gelmeden çözümlenmesi ve mahkemelerin iş yükünün azaltılması amacıyla uygulamaya konulan Arabulucuk ve Uzlaştırmacılık uygulamaları faydadan ziyade adalete erişim hakkını geciktiren bir formaliteye dönüşmektedir.

Davaların uzamasının önemli bir nedeni de adli ara verme (adli tatil) uygulaması olup aşağıda, ayrı bir başlık halinde değerlendirilmiştir.

Davaların uygun bir zamanda bitirilmesinin nedenlerinin başında, gereksiz duruşma taliklerinin çok yoğun bir şekilde yapılması gelmektedir. Mahkemelere gelen iş yükünün yoğunluğu elbette bir sorundur. Vatandaşın en çok şikeyetçi olduğu husus, davaların yerinde olmayan gerekçelerle ha bire tehir edilmesi de son derece önemli bir sorun olarak görülmeli ve üzerine gidilmelidir. Çok yakından denetim yetkisine sahip Mahkeme Başkanlığı sisteminde bu tür yaklaşımlara müsaade edilmeyeceği kanısındayız.

8. İdari Yargı Adli Yargı içinde yapılanmalıdır;

Yargı birliğinin sağlanması vatandaşlarımız bakımından son derece zorunlu bir ihtiyaçtır. Bu manada askeri yargı yolunun 2017 Anayasa Referandumu ile kaldırılmış olması son derece önemli ve yerinde bir uygulama olmuşken idari yargının durumunun gündeme gelmemiş bulunması bir eksikliktir. Ayrı bir yargı yolu olarak askeri yargı için getirilen eleştirilerin tamamı idari yargı için de geçerli olup, idari yargının ayrı bir yargılama usulü ve ayrı bir teşkilat olarak örgütlenmesinin tatmin edici gerekçeleri yoktur.-nbsp;

İdari yargıya genel bütçeden ayrı bir pay ayrılmasına rağmen, ayrılan payın adli yargıya nispetli düşük kalması, ihtiyaçların temininde yaşanan zorluklar, adliyelere göre personel yetersizliği, bina şartlarındaki uygunsuzluklar, lojman sorunlarına kadar bir çok sıkıntılı yaklaşım idari hakimlerde dışlanmışlık hissini doğurmaktadır. Başka bir binada, ayrı bir usul yasası ve ayrı ayrı mahkeme uygulamaları vatandaşlar ve avukatlar nezdinde çekincelere neden olmakta, hak arama imkanları kısıtlanmaktadır. Kamu kaynaklarının etkin ve verimliliği bakımından da ayrı ayrı binalarda ve ayrı teşkilatlar olarak örgütlenmeler yargılama maliyetlerini artırmakta ve insan kaynaklarının verimli kullanılmasına engel olmaktadır. İdari yargının adli yargı içerisinde, bir çok mahkeme gibi uzmanlık mahkemeleri şeklinde örgütlenmesinde hiçbir sakınca olmamak gerektir. Adli yargı içinde teşkilatlanma, yukarıda sayılan bir çok mahzuru kendiliğinden ortadan kaldıracağı gibi kamu ve insan kaynaklarının daha etkin ve verimli kullanımına da imkan sağlayacaktır.

9. Teftiş Sistemi Değiştirilmelidir;

9a. Mevcut yapısı içinde teftiş sistemimiz beklentileri karşılamaktan uzak kalmaktadır. Uygulamada karşılaşılan bir takım aksaklıkların giderilmesi amacı ile yapılan teftiş, fiili durum nedeni ile hakim ve savcılara baskı ve denetim yönü ile öne çıkmış durumdadır. İki yılda bir yapılagelen teftiş uygulaması bakanlık ve HSK şeklinde ikiye ayrılmakla artık adliyeler yıllık teftişe tabi tutulur hale gelmiş, mahkemeler her yıl 3-6 ay arası sürelerle denetim stresine maruz kalmaktadır(Yargıda son dönemde yaşanan olaylar nedeniyle 6 yıldan beri düzenli bir teftiş de yapılamamıştır).

Performans değerlendirme metot ve yöntemlerinin yetersiz kalması bir yana yapılan proğramın çok gerisinde kalan denetimlerin güdülen amacı karşılamadığı tartışmasızdır. Özellikle HSK Teftiş Kr.da görev yapan müfettişlerin yeterli süre çalışmadan kürsüye dönüyor olması müfettişlerimizin yaş profilini bir hayli aşağılara çekmiştir. Bu durum kıdem ve yaş itibarı ile kendilerinden önde bulunan ve çoğu kere ünvanlı görev yapan hakim ve savcıları rahatsız etmektedir.

9b. Bazen yılın tamamını teftiş görevinde geçirmekte olan müfettişlerin ailevi ve sosyal ihtiyaç ve sorumluluklarını yerine getiremedikleri, eş ve çocukları ile ilgilenmek imkanlarından mahrum kaldıkları, aşırı iş yükü nedeni ile mutad denetim ve soruşturmalar için yeterli imkan ve zaman bulamadıkları tartışmasızdır.-nbsp; Bütün olumsuzluklara rağmen hiç de müsait olmayan şartlarda belki aylarca çalışarak yerine getirdikleri teftiş, denetim ve soruşturma raporlarının da gereği gibi değerlendirilmediği bir çalışma düzeninde mutlu da değildirler. Aylar süren yorucu ve bıktırıcı gayretlerle hazırlanan klasörler dolusu soruşturma dosyaları bazen hiç nazara alınmamaktadır. Teftiş kurulu kalifiye personel bulmakta ve elindeki yetişmiş elemanları muhafaza etmekte zorlanmakta ve teftiş proğramlarını yetiştirememektedir.

9c. Teftiş kurulu, Bölge Adliye Mahkemesi (İstinaf) bünyesinde bölgelere ayrılmalıdır. Her bölge adliyesinin yetki sınırları içinde yerinden ve sürekli faaliyet gösterecek teftiş ve denetleme sistemi mevcut sistemin neden olduğu aksaklık ve problemleri ortadan kaldıracaktır. Bu sistemde müfettiş 2-3 yılda bir gelip, asık suratla hesap soran, azar çeken, not kıran değil bölgesi içinde devamlı iletişim sağlanan, sorunla karşılaşıldığında danışılan, ezen değil yardımcı olan bir kılavuz olacaktır. Müfettiş de her akşam işinden evine dönebilecek, aylarca ailesinden uzak yaşamanın stresini duymayacak, hiç tanımadığı hakim ve savcılar hakkında kanaat belirtmekten ziyade süreç içinde devamlı irtibat kurabildiği, istinaf dosyalarından takip edebildiği, varsa sorunlarını yakinen bildiği meslektaşı hakkında daha isabetli kanaat belirtme imkanına kavuşmuş olacaktır.

Yargıtay-rsquo;dan -ldquo;iş geçirme ve not verme-rdquo; uygulamaları zamanında yerinde gerekçelerle kaldırılmış olsa da hakim ve savcıların performans denetimi bakımından çok önemli bir argüman kaybedilmiştir. Puanlama sistemine geri dönülmüş ancak eski etkinlik sağlanamamıştır.

Hakim ve savcıların mesleki performansının değerlendirilmesinde, hedef süre uygulaması yanında vatandaş, avukat, kalem ve diğer meslektaşların görüş ve değerlendirmelerinin de alınması son derece önemli ve etkili bir yaklaşım olacaktır. Hizmet alanlara yönelik memnuniyet anket ve analizleri, yargıda hız ve kaliteyi artıracağı gibi hakim ve savcılar ile avukat ve vatandaş ilişkilerini de olumlu yönde etkileyecektir.

10. Adli Tatil Kaldırılmalıdır;

Adli tatil(ara verme) uygulaması; yargı çalışanları ve vatandaşlar bakımından faydası olmayan, aksine bir çok olumsuzluğu içinde barındıran bir uygulama olmakla derhal sona erdirilmelidir.-nbsp; Ara vermenin 45 yerine 35 veya 40 gün olarak uygulanması da sorunu giderecek bir formül değildir. Mevcut hali ile 20 Temmuz de başlayacak tatil uygulaması gerekçe gösterilerek Mayıs ayı sonu itibarı ile Eylül-Ekim ayına, Temmuz ayı itibarı ile de Ekim-Kasım ayına duruşma günü verilmek sureti ile fiili ara verme 3-4 aya kadar çıkarılmaktadır. Bir çok hakim gerekçeli kararlarını adli tatilde yazmaya bıraktığı için 15-30 gün içinde yazılması gereken gerekçeli kararlar aylar sonra gelecek adli tatili bekletilmekte, gereksiz sızlanmalara ve yasaya aykırı durumlara neden olmaktadır. Bunun yanında belki birkaç yılda bir Türkiye-rsquo;ye gelen gurbetçilerimiz başta olmak üzere acil işi olan vatandaşlarımız mahkeme kapılarından geri dönmektedir. Devletin en önemli fonksiyonlarından-nbsp; biri olan -ldquo;adalet dağıtma görevi-rdquo; resmi olarak 40 gün, fiili olarak iki katı bir zaman tatil edilmektedir. Bu durumun sosyal devlet anlayışı ile bağdaştırılması mümkün değildir. Bütün çalışanların en temel hakları olan tatil ihtiyaçlarını totaliter bir yaklaşımla hep birlikte yaptırmak veya hep birlikte mesaiye zorlamak çağdaş bir anlayış olamaz. Yargı çalışanları da diğer tüm kamu kurumlarında olduğu gibi, kendi tatillerini kendi ihtiyaçları doğrultusunda, kısım kısım veya bir bütün olarak kullanabilmelidirler. Bahar veya güz aylarında tatile ihtiyaç duyan bir meslektaş izni bulunmadığı için muvazaalı doktor raporları almaya zorlanmaktadır. Hiçbir kimsenin dinlenebilmek için 40 günlük bir tatile ihtiyacı olmamak gerektir. Herkes tatil hakkını küçük kısımlar halinde de kullanabilmelidir. Mevcut uygulama bir hakimin çalışma ve tatil planlaması yapmasını imkansız hale getirmekte, adli ara verme süresi içinde hoş olmayan ve başka meslektaşları çok zor durumlara düşüren uygulama örnekleri ortaya çıkmaktadır.

Dünyada örneği bulunmayan adli tatilin kaldırılması, hakimlere kendi iş ve tatil planlaması yapmalarına imkan ve fırsat verecek ve yukarıda izah edilen sakıncaları ortadan kaldırabilecek bir uygulama olacaktır.

11. Hakimler ve Savcılar Kurulu ;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu faaliyetine başladığı 2010 tarihinden itibaren öncelikle yüksek yargıdaki iş yükünün azaltılması ve tıkanıklığın giderilmesi bakımından Yargıtay-rsquo;a ve Danıştay-rsquo;a önemli sayıda üye seçimleri yapmıştır. Her iki yüksek mahkemenin daire ve üye sayıları ciddi miktarda artırılmıştır. Ancak ülkemizin maruz kaldığı 15 Temmuz darbe girişimi en büyük hasarını yargı alanında açmış Yargıtay ve Danıştay-rsquo;da görev yapan üyelerin önemli bir bölümü FETÖ/PDY terör örgütüne irtibat ve iltisakları nedeniyle görevlerinden alınmışlardır. Yerlerine ise yeni üyeler seçilmiş ve göreve başlamışlardır. Ancak yılların birikimleri ve temyize gelen iş yükünün ağırlığı nedeni ile henüz hedeflenen süreler geneli itibarı ile yakalanamamıştır.

2010 tarihinde görevine başlayan HSYK, yargı sorunlarının tespiti amacı ile bütün hakim ve savcılarımızın dolaylı ve 1700 civarı meslektaşımızın da doğrudan katılımları ile -ldquo;yarıgıda durum analizi-rdquo; toplantılarını yapmıştır. Bu toplantılarda yargının ve meslektaşlarımızın yaşadığı sorunlar ve teşkilatın beklentileri en sağlıklı yöntemlerle tespit edilmeye çalışılmış ve bir çok iyileştirmeler ve düzenlemeler hayata geçirilmiştir. Meslektaşlarımızın tayin, terfi ve diğer özlük konularında yaşadıkları sorunların büyük bir bölümü onların talepleri doğrultusunda giderilmiştir. Teftiş kurulu ikiye ayrılmış ve yeni yönetmelik doğrultusunda daha isabetli denetim yapılma gayretine girişilmiştir. Diğer yandan mahkemelere gelmekte olan iş yükünün azaltılması amacı ile bir çok iş yargılama konusu olmaktan çıkarılmıştır. Ancak 15 Temmuz sürecinde yargı, girmiş olduğu ağır yük altında sair sorunlarını gündemleme fırsatı bulamamıştır. Yargının temel sorunlarının çözümü amacı ile yeni ve geniş tabanlı çalışmaların sistemli bir şekilde devam ettirilmesi gereklidir.

Zikredilen düzenleme ve gayretlere rağmen, yargının hızlandırılması ve kalitesinin artırılması konusunda arzu edilen hedeflerin halen uzağında bulunmaktayız. Özellikle yargıdaki kalite sorunu can yakıcı bir şekilde devam etmektedir.

Yargı sorunlarının çözümü amacı ile ortaya konulmuş bulunan onlarca projede temel vizyon yanlışlarından birisi hakim odaklı yaklaşımların benimsenmiş olmasıdır. Vatandaş(hizmet alan) odaklı olmayan veya bu alana ilgi de göstermeyen bu projeler sorunu kamilen çözmek kabiliyetinden de mahrum kalmaktadırlar. Bakanlığın ve HSK nın vatandaş odaklı projelere odaklanması yerinde bir yaklaşım olacaktır.

Sadece mahkemelerdeki iş yükünün azaltılması mantığı ve amacı ile ortaya konan çözümler, hakim odaklı çözümler olup vatandaşın kaliteli adalet beklentisini karşılamaktan uzak kalmıştır. İİK, ÇekK, HMK ile yapılan değişiklikler yanında uygulamaya konulan arabuluculuk ve uzlaştırmacılık kurumları maksadına aykırı uygulamaya dönmüş bulunmaktadır. Adalet hizmetini etkin, zamanında ve kaliteli sağlamaktan ziyade temel hedefi mahkemelerin iş yükünü azaltmak olan proje ve uygulamaların fayda sağlamadığı görülmelidir.

Devası sorunların çözümü için de devasa (radikal/devrimci/inkılapçı) yaklaşım ve projelerin ortaya konması gerekirken, hakim merkezli,eskinin devamı niteliğinde-nbsp; ve konjonktürel ihtiyaçları gidermeye matuf girişimler iyiniyetli de olsa nihai başarıyı sağlayamamaktadır. Yargının bütün paydaşları (hakim,savcı,avukat,kolluk, personel,yüksek yargı, yargı STKları) ile siyaset kurumunun birlikte ve etkin katılımları ile oluşturulacak kısa,orta ve uzun vadeli proğram ve planlamalar yapılmalıdır.

HSK Kan. değişmelidir;

HSYK yaşanan olumsuz tecrübelerin neticesinde, geçmişe tepkinin de derin izlerini taşıyan bir yapı olarak ortaya çıkmış olsa da, geçmişteki uygulama ve yaklaşımların büyük oranda tevarüs ettiği bir kurumlaşmaya gitmiştir. Yargılama aynı zamanda kamusal bir görevdir. Yargısal yanı dışında idari ve yargı politiği bakımından siyasi tasarrufları bulunan HSK nın görev tanımı, yargıyı tamamı ile idare eden ve bu yönü ile de toplumun denetimine açık, şeffaf ve hesap verebilir bir yaklaşım ile tanımlanması ve bu eksen üzerinden yapılandırılması gereklidir.

HSK temerküz ettiği yetkiler bakımından yargının iş ve işlemlerini düzenleyip yöneten bir organ olmaktan ziyade -ldquo;yargıyı bükme-rdquo; gücüne sahip bir kuruldur. Bu nedenledir ki; illegal yapıların dahi ele geçirmeye, etkili olmaya, sızmaya çalıştıkları bir kurumdur. Sırf bu nedenle dahi olsa bir kısım yetkilerinin başka kurumlara aktarılması gereklidir. Son derece aşırı yetki ve görevlere sahip kurul iş yükü ve yoğunluğu nedeniyle yasada belirlenin görevlerini de etkin bir şekilde yerine getirememektedir. 15 Temmuz sürecinde FETÖ/PDY terör örgütüyle mücadele özellikle yargı üzerinden yürütülmüş olduğundan HSK, günlük acil konularla uğraşmak zorunda kalmış ve sair görevlerini layıkıyla yerine getirememiştir. Bu nedenlerle HSK nın bir kısım yetkilerinin başta basit disiplin işleri, idari uygulamalar, teftiş vs olmak üzere yerel mahkemelere (mahkeme başkanlıkları ve BAM başkanlıkları), yüksek mahkemelere veya Adalet Bakanlığına devri konuları gündeme gelmelidir. FETÖ/PDY terör örgütüyle etkin mücadele edebilmek amacıyla yapılan Anayasa değişikliği kurulun bağımsızlığına olumsuz etki yapmıştır. Kurulun bir kısım yetkileri Adalet Bakanlığına devir edilirken yargı bağımsızlığının korunmasına hassasiyet gösterilmelidir.

Hakim ve Savcı kurulların ayrılması, avukatların ayrı bir kurul olarak örgütlenmesi ve parlemento katkısı ile birlikte yeni bir üst kurul oluşturulması teklifleri tartışılmalıdır.

12.Avukatlık mesleği kan kaybetmektedir.

12a. Sayıları 120 000 i geçmiş bulunan avukatlar yargısal faaliyetin yanında, önemli bir istihdam alanı da oluşturmakla milyonlarca insanın geçim kaynağını da teşkil etmektedirler (TBB açıklamasına göre sayı beş yıl içinde 200.000 olacaktır). Sayının ihtiyacın üzerinde artması ve mesleki faaliyet kalitesinin çok düşük kalması yargılama kalitesini de doğrudan etkilemekte olduğu gibi, meslektaşlar arasında son derece çetin bir rekabeti de beraberinde getirmektedir. Yargısal faaliyet içinde hakim,savcı,personel, kolluk tarafından gerekli itibar gösterilmediği gibi mevzuat bakımından tanınmış bulunan yasal imkanlar da muhataplarınca kısıtlanmakta ve karşılaştıkları zorluklar ve hatta saldırılar karşısında yasada öngörülmüş himayelerden de mahrum kalmaktadırlar. Maaşların haczedilmezliği, mal beyanında bulunmamanın ve karşılıksız çek keşidesine yönelik düzenlemeler, ev eşyasının haczedilemeyeceğine ilişkin düzenleme, bakaya suçlarının, elektrik hırsızlığı vs kullanma hırsızlıklarının-nbsp; suç olmaktan çıkarılması, bir çok yargılama konusu olan işlemlerin idari yollarla çözümlenmesi yollarının açılması(en son örneği tanıma ve tenfiz davalarıdır), uzlaşma ve arabuluculuk gibi işlemlerdeki avukatlar aleyhine olan düzenlemeler, vekalet ücretlerinin kısıtlanmasına yönelik yargısal kararlar, CMK ve adli müzaharet ve arabuluculuk ücretlerinin son derece düşük tutulması avukatların meslek faaliyet alanlarını kısıtlamış bulunmaktadır. 1600 tlden daha az bir emekli maaşı ile geçinmeleri mümkün olmayan avukatlar, çok ileri yaşlarda dahi adliye koridorlarında CMK nöbetleri tutmaya mahkumdur. Bütün bunların yanında yüksek yargı tarafından da avukatlık mesleğine karşı olumsuz yaklaşımın her gün başka bir örneği ile karşı karşıya kalınmaktadır.

Devamlı dışlanan ve meslek onuru gözetilmeyen avukatlar da maalesef kaliteli bir mesleki faaliyet gayretinden uzak düşmüşler, adeta kendilerine öngörülen bu yanlış yaklaşımı kabullenip, özümsemişlerdir. Başkalarının hak ve hukukunu korumayı meslek edinmiş avukatların kendi onurlarının korunması noktasında, çok daha büyük bir çabanın asli öznesi olmaları gereklidir. Avukat da kendini bir yargı mensubu olarak görmeli, meslek vakarına uygun bir hayat ve davranış tavrını geliştirip içselleştirmelidir. Barolar ve TBB birliği bu kalite iklimini hazırlamak noktasında birincil sorumluluk sahibi kurumlardır.

12b. Avukat olmak için sınav getirilmelidir;

2017 itibarı ile hukuk fakültelerine kayıt yaptıran öğrenci sayısı 16.000 dir. Bu sayı ülkemizin hukukçu ihtiyacının çok üzerindedir. Hiçbir elemenin olmadığı bu ortamda avukatlık gibi son derece önemli bir mesleği icra etmesi düşünülen kişilerde yeterli eğitim ve bilgi düzeyi aranmıyor olması son derece düşündürücü ve aslında endişe vericidir.

İnfaz koruma, mübaşirlik, şoförlük gibi memuriyetlere kabul için dahi KPSS dan 70 taban puan alma şartının arandığı bir vasatta, avukatlar için hiçbir elemenin olmaması, garip olması yanında son derece de sakıncalıdır(not:bu zabıt katipliğine girebilmek için asgari taban puanlar fiilen 80-85 aralığında bulunmaktadır). Avukatlık meslek kalitesinin önündeki en büyük engel olan bu anlayış, yargıda aranan toplam kaliteyi de engelleyen en önemli nedenlerin başında gelmektedir. Hakim ve savcıları mesleki bakımdan yeterli bir seviyeye getirmek ancak avukatların mesleki bilgi ve becerilerini artırmak ile mümkün olabilir. Kaliteli bir savunmanın olmadığı yerde kaliteli bir yargılamadan da bahsedilmesi mümkün değildir. Serbest piyasa ve liberal bir sosyo-ekonomik bir yapı içinde sınav ve benzeri süzgeçlerin olamayacağına ilişkin karşı eleştiriler yerinde değildir. Nitekim eczacılık gibi bir çok mesleğinin ifasına ilişkin çok yakın tarihli yasal düzenlemeyi örnek olarak zikretmek yerinde olacaktır.

Hukuk fakültesini bitirmiş bulunan herkes hakimlik ve savcılık sınavına girmekte, burada muvaffak olamayanlar avukatlığa yönelmektedir. -ldquo;Hakimlik ve savcılık sınavı-rdquo;nın adının -ldquo;meslek/devlet sınavı-rdquo;vs gibi bir ad ile yapılması ve bu sınavda belli bir başarı barajını veya puanına yakalamış olanların avukat olabilmesi mutlaka sağlanmalıdır.

12c. Avukatlığın yargının asli unsuru olma vasfı süratle yitirilmektedir;

Bütün girişimlere ve iyi uygulama örneklerine rağmen barolar ve avukatların yargılama alanlarındaki varlık ve inisiyatifleri azaltılmaktadır. Özellikle yapılacak yasal düzenlemelerde ve projelerde savunma ayağı olan avukat ve baroların görüş ve beklentileri nazara alınmalıdır. Tabii ki bu hususlarda baroların ve özellikle TBB nin daha aktif bir rol kapması ve inisiyatif kullanması öncelikli ve önemli bir sorumluluktur.

Avukatlık mesleki faaliyet alanları daraltılmaktadır (uzlaştırma, arabuluculuk, marka patent vekilliği, icra hukukundaki bazı yeni düzenlemeler, vs.) genel çizgisi itibarı ile avukatları yargısal alanın dışına itmektedir. Belli miktar ve türdeki davaların, zorunlu olarak avukatlar marifeti ile sürdürülmesi HMK ve yeni Av.K.na yerleştirilmelidir. Savunma hakkının temini bakımından, mevcut imkanlar kullanılabilir hale getirilmeli ve yeni yasal düzenlemelere de ayrıca gidilmelidir.

Yasaların tanıdığı bir kısım kısıtlı imkanlar da mahkemeler tarafından engellenmektedir. Yargının en önemli sorun alanlarından biri de, avukat-hakim, avukat-savcı ilişkilerindeki olumsuz tavır ve yaklaşımlardır. Avukatlar ne bakanlık tarafından ve ne de yargılamanın diğer iki unsuru bakımından meslek mensubu olarak kabul edilmemekte, mesleki faaliyet sırasında türlü olumsuzluklar ile karşı karşıya kalmaktadırlar. Avukatların yasalarda öngörülmüş bulunan yetkileri Yargıtay ve Danıştay başta olmak üzere muhatapları tarafından kısıtlayıcı, daraltıcı yorumlara tabi tutulmaktadır. Hakimlerin birbirleri ile evlenmeleri teşvik edilmemelidir. Yargılama diyalektiği ve felsefesi açısından son derece sakıncalı olan bu durum yargılamanın savunma ayağını zayıf düşürmektedir. Adliye içinde ve gündelik yaşamın her alanında ve aynı lojmanlarda birlikte olan savcı ve hakimlerin, çoğu kere evli de olması, -ldquo;güven veren adalet-rdquo; algısını zedelemekte ve imkanları zaten kısıtlı olan savunmayı da olabildiğince dışlamaktadır. -nbsp;Görevlerini ifa ederken saldırıya uğrayan avukatlar, yasanın öngörmesine rağmen gerekli korunma imkanlarından istifade ettirilmemektedir. Hakim ve savcı yaklaşımlarından cesaret alan kalem ve icra dairelerindeki personelin tavrı ise sonderece yıkıcı ve onur kırıcı olabilmektedir.

12d. Avukatların sosyal güvencesi yoktur. Büyük çoğunluk, hukukçu kimliğinin onuruna yaraşır bir mesleki faaliyet ve hayat standardından yoksundur. CMK ve Adli Müzaharet ücretlerine dahi mahkum on binlerce avukat adliye koridorlarında var olma ve geçinme savaşı vermektedir. Külfet bakımından -ldquo;kamu görevlisi-rdquo; sayılan avukatlar, nimetler(imkanlar) sözkonusu olunca -ldquo;serbest meslek mensubu-rdquo; addedilerek dışlanmaktadır.

Sayıları 120 bini geçmiş bulunan ve kendileri ile birlikte en az 2 personel daha (bir katip, bir sekreter) istihdam eden ve böylece bir milyondan fazla nüfusun geçimini temin eden avukatların sorunları aslında yargının ve ülkenin önemli sorunu olarak görülmeli ve tedbirler buna göre alınmalıdır.

Avukat,hakim ve savcılar ile birlikte yargı mensubu olarak tanımlanmalı ve kabul edilmelidir.-rdquo;Her aşamada birliktelik-rdquo; anlayışı yaygınlaştırılmalıdır.

Yargının sorunları ko nuşulurken avukatların beklenti ve görüşlerine de itibar edilmeli, avukatlık sorunları çözülmeden yargının sorunlarının da çözülemeyeceği görülmelidir.

12e. Kamuda çalışan avukatlar başta hakimlik olmak üzere diğer mesleklere yönlendirilmelidir. Kamunun adli hizmet ihtiyacı sözleşme yapmak suretiyle hizmet alamı şeklinde serbest avukatlar üzerinden yerine getirilmelidir. Bu hedef gerçekleşinceye kadar kamuda istihdam edilen avukatların özlük haklarını da iyileştirecek düzenlemeler yapılarak mağduriyetler giderilmelidir.

12f. Yeni bir Avukatlık Kanunu acilen yapılmalıdır;

Avukatlık meslek sorunlarının kalıcı bir biçimde çözümü mesleğe yönelik olumsuz bakışın değiştirilmesi yanında yeni bir avukatlık kanunu yapılmasını da zorunlu hale getirmiştir. Bu konunun meşru ve etik muhatabı olan TBB üzerine düşen sorumluluğu yerine getirememiş, aradan geçen zaman içinde kamil bir avukatlık kanunu hazırlayıp, TBMM ne sunamamıştır. Bu nedenle,TBB ve katkı sağlamayı görevi kabul eden baroları da dışlamadan, Adalet Bakanlığı tarafından gerekli hazırlıklar süratle yapılarak yeni bir Avukatlık Kanunu acilen çıkarılmalıdır. Sorun sadece avukatların kişisel ve mesleki sorunu değil yargının ve dolayısı ile halkın bir sorunu haline gelmiş bulunmakla ötelenmesi de asla mümkün değildir. Kısmi ve mevzii bir takım değişiklikler yapılması yaşanan sorunları kamilen çözmeye yeterli olmayacağı gibi mevcut yasanın insicamını da ortadan kaldıracaktır. Avukatlık Kanunu da sık aralıklarla da meclis gündemine getirilemeyeceğinden bir defaya mahsus yeni bir avukatlık kanunu yapılması yoluna gidilmesi yerinde bir yaklaşım olacaktır.

Not: Adalet Bakanlığı Yeni Avukatlık Konunu Komisyonu Kasım 2013 tarihinde başladığı çalışmayı Mart 2014 te bitirmiş ve çalışma ilgili kurumlara görüşe gönderilmiştir. Gelen görüşler doğrultusunda çok kısa bir çalışma ile yasalaştırma faaliyetine geçilebilecek bir pozisyondadır.

13. Adli Yardım(himaye) Sigortası hayata geçirilmelidir;

Hem vatandaşın adalete erişim hakkını teminat altına alacak ve hem de avukatları bin türlü ücret, tahsilat ve vergilendirme sorunundan kurtaracak olan bu sigorta mutlaka uygulamaya konulmalıdır. Yeni HMK ile getirilen peşin avans uygulaması çoğunlukla asgari ücretle çalışan vatandaşın hak arama özgürlüğünü ciddi biçimde kısıtlamıştır. Yargılama giderleri ülkemizde fiilen avukat tarafından karşılanmakta ve ancak dava sonunda geri alınabilmektedir. Toplu ve miktarı itibarı ile yüksek davalarda yargılama giderlerin çok az sayıda avukat veya hukuk büroları üstlenebilmektedir. Bu durum, mesleğe yeni başlayan ve ekonomik bakımdan çok güçlü olmayan avukatlara karşı haksız rekabete ve dolayısı ile mağduriyete neden olmaktadır.

Böyle bir sigorta uygulaması, avukatlar bakımından hak edilen,gerçek ücretin sorunsuz tahsiline imkan vereceği gibi, vatandaşlarımızı da CMK ve Adli Müzaharete mahkum olmaktan-nbsp; kurtaracak, tanıdığı, bildiği bir avukat tarafından kaliteli ve kamilen temsil imkanına kavuşturulacaktır. Himaye sigortasının yaygınlaşmasına paralel olarak kamunun Adli Müzaharet ve CMK yükü de azalacaktır(2012 itibarı ile 212,4 milyon, not: 2013 itibarı ile 254,2 TL). Sigorta uygulaması ayrıca kayıt dışılığın önlenmesi, avukatlık ücret ve yargılama giderlerinin teminat altına alınması, avukatlık faaliyetinin denetimi, sigorta sektör ve bilincinin geliştirilmesi vs gibi pek çok olumlu katkıyı da beraberinde getirecektir.

14. İcra ve İflas Hukuku ve İcra daireleri yeniden yapılandırılmalıdır;

Ülkemiz icra ve iflas davalarının gereği gibi görülmesi, mahkeme kararlarının ve alacakların zamanında etkin bir şekilde infazı noktasında maalesef çok kötü durumdadır. İcra ve iflas sistemimizin teşkilat yapısı ile birlikte yeniden düzenlenmesi yargının etkinliği bakımından son derece gereklidir. Bu hususa ilişkin tespit ve önerilerimi ayrı bir çalışma ile takdirlerinize sunmayı ümit ediyorum-hellip;

Yargı sorunlarımızın çözümüne katkı yapması umut ve temennisi ile gösterdiğiniz sabır, ilgi ve nezaketinize şükranlarımı sunuyorum-hellip;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp; Ekim 2018 Ankara-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp; -nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp; -nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp; Av.Ali AYDIN

-nbsp;

-nbsp;

-nbsp;

● Avukat sayısı 5.000-rsquo;den fazla olan illerde asgari 2.000 avukatın imzasıyla yeni bir baro kurulabilecektir. Bu şartlara göre bugün itibariyle barolara kayıtlı avukat sayısı dikkate alındığında birden fazla baro, sadece Ankara, İstanbul ve İzmir-rsquo;de kurulabilecektir.

Avukat sayısı 5000 bini henüz geçmeyen barolar ile 5000 den bir fazla üyesi olan barolar arasında ciddi bir ayrım getiriyor. Bu uygulama kanunun metnine bağlı yorum yapıldığında üye sayısı 5001 olan il çevresinde 2000 üye ile bir baro kurulduğunda önceki baronun üye sayısı 3000 olacaktır. Oysa örneğin üye sayısı 4900 olan bir ilde ikinci bir baro kurulamayacaktır. Bu durumda aynı ildeki 2000 veya 3000 üyeli barolara tanınan mali, idari ve temsili imkanlar komşu ildeki çok daha fazla üyeli barolardan esirgenmiş olacaktır. İlle yapılacak ise doğru düzenleme -ldquo; 2000 avukat bir araya gelerek yeni bir baro kurabilir-rdquo; şeklinde daha basit ve tutarlı bir düzenleme yapılmalıdır. -nbsp;-nbsp;

2) BAROLARIN, TÜRKİYE BAROLAR BİRLİĞİNDE TEMSİLİ

● Baro ve TBB organlarının seçim usulünde bir değişiklik yapılmayacaktır.

● Her baro, TBB Genel Kurulunda, baro başkanı ile sabit üç delege ve ilaveten her 5.000 avukat için ilave bir delegeyle temsil edilecektir.

Bu düzenleme çoklu baro sistemi getirildiğinde diğer Anadolu Barolarının öne sürülen TBB deki temsil sorununu ortadan kaldırmayacaktır. İstanbul Barosu örneğinden yola çıkarsak, İstanbul-rsquo;da 25 tane baro kurulduğunu ve her birinin başkanla birlikte 4 tane TBB delegesi olacaktır. İst. Avukatları TBB genel kurulunda 100 delege ile Kocaeli veya Tekirdağ Baroları sadece 4 kişi ile temsil edilecektir. Temsilde adalet ve denge ararken dayatılan yeni sistem eskisinden daha kötü sonuçlar ortaya çıkarmaktadır. TBB başkan, yönetim ve disiplin kurulları barolar ile aynı gün ve tüm avukatların katılımı ile doğrudan yapılması çok daha yerinde ve amaca uygun bir düzenleme olacak ve delege sayısı tartışmalarını tamamen ortadan kaldıracaktır.

● Kuruluş tarihine bakılmaksızın tüm barolar için, baro organlarının seçimi 2 yılda bir Ekim ayının ilk haftası içinde, TBB organlarının seçimi ise 4 yılda bir Aralık ayı içinde yapılacaktır. Seçimler sonu çift rakama tekabül eden yıllarda yapılacaktır.

Baro seçimlerinin iki yılda bir yapılması yönetim istikrarını ortadan kaldırdığı gibi barolar kendilerinden önceki delegasyonun seçmiş olduğu TBB vesayetinde görevlerini yapmak durumunda bırakmaktadır. Demokratik meşruiyetin bir gereği ve barolardaki yönetim istikrarının temini bakımından baro gelen kurullarının da TBB ile uyumlu olarak 4 yılda bir yapılması çok daha faydalı bir düzenleme olacaktır. Hatta Cumhurbaşkanlığı ve TBMM seçimlerindeki istikrar gerekçeleri tüm kurumlar için geçerli olduğundan baro ve TBB seçimlerinin aynı anda 5 yıl da bir yapılması daha da yerinde olacaktır.

● Birlik Genel Kurulunun olağanüstü toplantısı; on yerine yirmibeş baronun yönetim kurulunun yazılı talebiyle gerçekleştirilecektir. Olağanüstü genel kurul toplantısı, Kanunda Birlik Genel Kurulunun görevleri arasında sayılan hususlarla sınırlı olarak yapılacak ve seçimli olamayacaktır.

Olağanüstü genel kurul talep yetki sayısının 25 ile sınırlandırılması yerine çok sayıda baro kurulabileceği öngörüldüğüne göre sayının örn. 10%, 20% gibi bir oran olarak belirlenmesi yerinde olacaktır. Seçimli olağan genel kurul talebinin kısıtlanması yerinde bir yaklaşım olmakla birlikte TBB yönetim kurulunun hep birlikte görevden istifası etmesi veya görev yapamaz hale gelmeleri halinde kalan süreyi tamamlamak üzere seçim yapılabilmesi de engellenmemelidir. Aynı düzenleme Barolar için de yapılmalıdır.

3) BAROLARIN CMK, ADLİ YARDIM ve BAZI KURUL VE KOMİSYONLARDAKİ GÖREVLERİ

● Bir ilde birden fazla baronun kurulmasına imkân tanınmakla birlikte adli yardım ve zorunlu müdafilik hizmetleri avukatlar arasında eşitlik ilkesi ile adil bir denge gözetilerek yerine getirilecektir. Görevlendirmelere ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenecektir.

Bu düzenleme çoklu baro sistemine geçildiği takdirde gerekli ve zorunlu bir düzenleme olmasına rağmen tartışma ve rahatsızlıkları kesin bitirebilecek bir adalet ve eşitlik sağlanması mümkün olmayan sorunlu bir çözümdür.-nbsp; Tekli baro sisteminde dahi rahatsızlık doğuran, eşitlik ilkesini ortadan kaldıran durumlar sözkonusu iken çoklu baro sisteminde iddia edilen eşitlik ve adalet ilkesinin gerçekleştirilmesi oldukça güç görünmektedir.

● Birden fazla baro kurulan illerde, özel kanunlardan kaynaklanan kurul ve komisyonlara avukat görevlendirilmesi, baroların eşit ve dönüşümlü temsili esas alınarak adil bir şekilde yapılacaktır.

Geneli içinde son derece küçük bir konu olan bu hususta dahi bir çok gereksiz problemin ortaya çıkması kaçınılmazdır. İddia edilen eşitlik ve dönüşümlü temsil 25 barosu olacağı farzedilebilir İstanbul Barosunda nasıl uygulanacak? Dönüşümde sıra kaç yılda bir gelecek? Soruları çoğaltmak son derece kolay ve mümkün.

4) KIYAFET ÖZGÜRLÜĞÜ

● Avukatların kıyafetleri nedeniyle herhangi bir ayrımcılığa tabi tutulmaması için düzenleme getirilmektedir. Bu çerçevede avukatların inanç ve yaşam tarzı tercihleri nedeniyle mesleki engelleri ortadan kaldırılmaktadır.

Avukatların kılık kıyafete ilişkin çözümlenmesi gerekin bir sorunu yoktur. Avukatların kılık kıyafetine ilişkin tek sorun başörtülü kadınların duruşmalara çıkıp çıkamayacağı idi. Bu sorun yıllar önce çözüldüğü halde teklifte yer verilmesi başörtülü ve muhafazakar/dindar avukatların gözünü boyamaya yönelik bir lüzumsuz düzenlemedir.

YASA TEKLİFİNE KARŞI GENEL DEĞERLENDİRME;

1. Avukatlık mesleğinin yıllar içinde ihmal edilerek biriktirilmiş onlarca hatta yüzlerce sorunu bulunurken baroların teşkilatlanmasına ve TBB nin seçimlerine ilişkin düzenlemenin amacı, avukatlık meslek sorunlarını çözmekten öte hükümetin kendisine muhalif gördüğü meslek odalarına karşı ortaya koyduğu demokrasi ve hukuk dışı bir had bildirme girişimidir.

2 . Yapılmak istenen yasal düzenleme, konunun muhatapları olan baroların ve TBB nin ve avukatların çok büyük çoğunlukla karşı çıktıkları bir düzenleme olup demokratik meşruiyeti bulunmamaktadır. Hükümet her zaman yaptığı gibi kendi siyasal hesapları doğrultusunda gündeme getirmiş ve gerekli etki analizleri yapılmamıştır. Konunun birinci elden muhatapları olan baroların ve TBB nin görüş ve teklifleri alınmamış, kanunlaşma sürecine katılımları açık bir şekilde engellenmiştir. Çok önemli katkılar sağlayacak diğer hukuk meslekleri mensupları ile hukukçu bilim adamlarının görüşlerine başvurulmamıştır. -ldquo;Ben yaparım siz de katlanırsınız-rdquo; şeklindeki dayatmacı bir tavırla yapılmak istenen düzenleme demokratik bir hukuk düzeninde asla kabul edilemez. Anayasa m.135 e göre de kamu kurumu niteliğinde bulunan Barolar ve TBB ne ilişkin yasal düzenleme yapılırken çok daha hassas olunması ve kamusal faydanın mutlaka gözönünde tutulması gereklidir.

3. Hak arama özgürlüğü çerçevesi içinde düzenlemeye karşı çıkan avukatlara ve baro başkanlarına karşı gösterilen çirkin ve engelleyici tavır hukuka aykırıdır, suçtur. Yargılamanın savunma ayağını itibarsızlaştırmaya ve kamuoyu önünde küçük düşürmeye yöneliktir. Baro başkanlarının ve avukatların kişi hürriyetini ve özgürlüğünü engelleyen eylemleri gerçekleştiren güvenlik görevlileri hakkında gerekli yasal ve idari soruşturma derhal açılmalıdır.

4. Çoklu baro sistemi içinde bazı baroların kendi üst birliklerini oluşturmak istemeleri kaşısında hükümetin getirdiği bir çözüm yoktur. Türkiye çoklu baro yanında çoklu TBB ile de karşılaşırsa durumun nasıl yönetileceği ayrı bir sorun olarak beklemektedir.

5. -nbsp;Çoklu baro sisteminin ortaya çıkaracağı sakıncalar ve cevapsız sorular;

-middot;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp; Baroların temsilinde hangi baroya öncelik verilecektir?

-middot;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp; Barolar arasındaki koordinasyon ve işbirliği nasıl sağlanacaktır?

-middot;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp; Barolar arasında çıkması muhtemel sorunlar hangi mekanizmalar tarafından nasıl çözülecektir?

-middot;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp; Mesleğe kabul, staj, ruhsat düzenleme, disiplin, meslek içi eğitimler ve diğer kamusal görevlerde barolar arasında uygulama birliği nasıl sağlanacaktır?

-middot;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp; Kurullarında avukat bulundurulması gereken kurumlarda bu temsil görevini hangi baronun avukatları yetkilendirilecektir?

-middot;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp; Avukatlık meslek düzeni çoklu baro sisteminde nasıl sağlanacaktır?

-middot;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp; Adli yardım, CMK ödemeleri ve baro pulu gelirleri barolar arasında hangi ölçütlere göre dağıtılacak ve takipleri yapılacaktır? Her baro kendi pulunu mu bastıracaktır?

-middot;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp; CMK hizmetleri başta olmak üzere diğer kamusal hizmetler için mahkemeler hangi barodan avukat talep edecek, bu hususta ortaya çıkabilecek ayrımcılık sorunları nasıl giderilecektir?

-middot;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp; İdeolojik, dini ve etnik kökene dayalı kurulan barolara karşı hangi tedbirler alınmıştır?

-middot;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp; Haksız rekabete neden olacak barolara karşı hangi önlemler alınmıştır?

-middot;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp; Hükümete ve yargı üst yönetimlerine veya sermaye kesimlerine ya da belli sosyal kesimlere yakınlık algısı oluşturulmasına karşı önlemler alınmış mıdır? Sayılan kesimlere uzak kalan baro mensuplarının haklı kaygılarını giderecek tedbirler nedir?

-middot;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp;-nbsp; -ldquo;Adliyelerde barolara ihtiyacı kadar yer tahsis edilir-rdquo; hükmü gereğince barolara tahsis edilen alanlar hangi ölçülere göre belirlenecek ve tahsisler nasıl yapılacaktır?

Çoklu baro sistemi, mevcut yargılama sistematiğinde son derece zayıflatılmış ve etkisi azaltılmış savunmayı tamamen yok etmeye ve sistem dışına çıkarmaya yönelik bir siyasi çalışmadır. Asla -nbsp;Çok ciddi sorunlar doğuracağı muhakkak olan bu yanlıştan hemen dönmeyi ve avukatlık mesleğinin gerçek sorunlarını çözmeye yönelik çalışmalar yapılmalıdır. Avukatlık mesleği süratle itibarsızlaştırılıp, etkinliği ve faaliyet alanları kısıtlanırken toplum ve avukatlar nezdinde ihtilaflı ve sorunlu gündemler oluşturmak asıl sorunların üstünü örtme gayretinden öteye gitmeyecek aksine çok daha büyük başka sorunlar ortaya çıkaracaktır.

Av. Ali AYDIN

Av. Şakir ÇALIŞKAN, Bursa

Av. Bekir YAZICI, Çorum

Av. Tuğrul DAMAR, Çorum

Av. Vedat CANBOLAT, Çorum

Av. Recep EKER, Çorum

Av. Ali DİLBER, Düzce

Av. Müjdat KAHVE, Edirne

Av. Can TEKİN, Erzincan

Av. Osman AKIN, Erzurum

Av. Ali BAKIM, Gaziantep

Av. Mikail HASBEK, İstanbul-nbsp;

Av. Prof. Dr. Erol ULUSOY, İstanbul

Av. Mevlüt EVREN, İzmir

Av. Nurettin CERAN Aliağa/İzmir

Av. Recep EFE, Kayseri

Av. Ayhan YILMAZ, Kırıkkale

Av. Ömer ŞİMŞEK, Muğla

Av. Tevfik KARABULUT, Ordu

Av. Lütfü ÖZKAN, Osmaniye

Av. Mustafa COŞKUN, Sivas-nbsp;

Av. Nurşirevan ELÇİ, Şırnak/Ankara

Sanas Avukatlık Ofisi, Münih, Almanya

Çevik -amp; Nierling Avukatlık Ofisi, Hamburg / Almanya

Emili Avukatlık Ofisi, Köln / Almanya

Fendo Avukatlık Ofisi, Stuttgart / Almanya

Kebekus -amp; Zimmermann Avukatlık Ofisi, Düsseldorf / Almanya

Dr. Vecchio Avukatlık Ofisi, Mannheim / Almanya

Altaş Ofisi, Stuttgart / Almanya

Gençer Aukatlık Ofisi, Nürnberg/Almanya

Yazıcı Avukatlık Ofisi, Ulm/Almanya

Özkan Avukatlık Ofisi, Offenbach/Almanya

Waldeck Avukatlık Ofisi, Frankfurt/Almanya

-nbsp;

Her biri kendi alanında 30 yılı aşan tecrübeye sahip avukatlar tarafından kurulmuş, ulusal ve uluslararası düzeyde çözüm ortakları bulunan bir hukuk organizasyonudur.

Dava takibinin yanı sıra, muhtemel riskleri en aza indirmek gayesiyle müvekkillerine koruyucu avukatlık, danışmanlık ve arabuluculuk hizmeti sunmaktadır. Başarının sırrı, doğru bilgiye hızlı erişimdir ilkesi çerçevesinde müvekkil ihtiyaçları tam ve eksiksiz tanımlanarak kaliteli bir hizmet sunumu esaslı bir çalışma anlayışını benimsemiştir.

Öncelikli hedefi, hizmet kalitesini korumak, şeffaf, sorgulanabilir ve öngörülebilir hizmet anlayışını sürdürmek, müvekkillerinin haklarını en geniş ve en doğru biçimde korumaktır.

Faaliyet alanlarını sınırlandırmanın getirdiği uzmanlaşma, sunulan hizmetlerin çok daha hızlı, etkin ve öngörülebilir olmasını sağlarken; butik hizmet anlayışıyla, her bir müvekkile bire bir çalışma fırsatı sunmaktadır.

Ulusal ve uluslararası düzeyde birçok hukuk ofisi ve alanında uzman akademisyenlerle iş birliği içinde; ceza hukuku, idare hukuku, vergi hukuku, ticaret hukuku, iş hukuku, icra iflas hukuku, aile hukuku, vatandaşlık ve yabancılar hukuku alanlarında geniş bir uzman kadrosuyla, yabancı dilde yazılı ve sözlü hizmet de dahil, profesyonel düzeyde avukatlık, danışmanlık ve arabuluculuk hizmeti vermektedir.

Özellikle Almanya-rsquo;da yaşayan Türk ve Alman vatandaşlarına,-nbsp; hem Alman hem Türk hukuk mevzuatına hakim bir avukatlık ofisine ihtiyaç duyduklarında Ankara merkezli ofisimiz Türkiye ve Almanya-rsquo;da müvekkillerine hukuki hizmet vermektedir.

31/1/1957 tarihinde Afyonkarahisar-rsquo;da doğmuş,-nbsp; ilk, orta ve lise öğrenimini Afyonkarahisar-rsquo;da tamamlamıştır. 1982 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesinden mezun olduktan sonra avukatlık stajını tamamlayarak 1984-rsquo;te Afyonkarahisar-rsquo;da avukatlığa başlamıştır. Askerlik görevini Sivas-rsquo;ta askerî hâkim olarak tamamlayan Akıncı, 1988-2000 yılları arasında Afyonkarahisar Barosu Yönetim Kurulu üyeliğinde bulunmuş, 2001 yılında yapılan Olağanüstü Genel Kurul sonrasında Afyonkarahisar Baro başkanlığına seçilmiştir. Afyonkarahisar Baro başkanlığı görevini sürdürürken 2010 yılında yapılan Anayasa değişikliği sonrasında Baro başkanları tarafından seçilen üç aday arasına girmiş; Türkiye Büyük Millet Meclisinin 13/10/2010 tarihli Genel Kurulunda yapılan seçim sonucu Anayasa Mahkemesi üyeliği görevine getirilmiştir. Anayasa Mahkemesi üyeliği görevini yürütürken Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığına seçilmiş, 31/1/2022 tarihinde de yaş haddi nedeniyle görevlerinden ayrılmıştır. Celal Mümtaz Akıncı evli ve dört çocuk babasıdır.

-nbsp;

Korkut Reis Mah. Sezenler Cad. No.16, Kat. 4, Daire 16, Sıhhiye/Çankaya Ankara

Telefon: +90 312 231 51 76-nbsp; --nbsp; +90 312 231 57 36

Faks: +90 312 230 51 86

E-posta:-nbsp;info@anadoluhd.com

Elektronik posta adresiniz ve kişisel / firma bilgileriniz hiç bir şekilde başka kurum, kuruluş ya da şahıslara dağıtılmaz. Müşteri bilgileriniz sadece bünyemizde müşteri profili oluşturmak ve e-posta ile basın bülteni, kampanya duyurusu göndermek için kullanılır, üçüncü şahıslara verilmez.

Kişisel bilgilerinize sadece siz ulaşabilir ve onları yalnızca siz değiştirebilirsiniz, üçüncü şahısların erişimlerine izin verilmemektedir.

Yasal Uyarı

Bu sitede yayınlanan her türlü ses, görüntü, yazı içeren bilgi ve belge, ticari marka ve her tür fikri mülkiyet hakkı , ilgili markalara aittir, yalnızca sahipleri tarafından ve sahiplerinin izni ile kullanılmaktadır ve telif hakları kapsamındadır. Bunlar herhangi bir şekilde izinsiz kopyalanamaz, üzerlerinde değişiklik yapılamaz, kiralanamaz, ödünç verilemez, iletilemez ve yayınlanamaz. Bu siteden alınan her türlü ses, görüntü, yazı içeren hiçbir bilgi ve belge satılamaz veya herhangi bir kâr amacıyla dağıtılamaz. Başka kurum yada kuruluşlarca dökümanlarında yayınlanamaz.

Bu internet sitesindeki bilgilerde, ürünlerin fiyat ve teknik bilgilerinde yanlışlıklar, yazım hataları veya güncelleme hataları bulunabilir. Firmamız için bağlayıcı değildir. Bu internet sitesinde yer alan bilgiler her zaman önceden bildirmeksizin değiştirilebilir.
Firmamız, bu internet sitesinden ulaşabileceğiniz hiçbir internet sitesi hakkında hiçbir garanti ve/veya görüş sunmamaktadır. Bu internet siteleri sadece kolaylık olması amacıyla belirtilmiştir ve burada belirtilmeleri-nbsp;kurumumuzun bu internet sitesindeki içeriği ya da bunların kullanımını önerdiği ya da bunlarla ilgili herhangi bir sorumluluk kabul ettiği anlamına gelmez. Buna ek olarak, kullanım için seçtiğiniz her şeyin virüs, solucan ve diğer zararlı nitelikteki öğeler içermemesini sağlamak için gerekli önlemleri almak size bağlıdır.

Gönderilecek herhangi bir bilgi, öneri, fikir ya da diğer iletilerin gizli olmadığı ve herhangi bir kimsenin mülkiyetinde olmadığı kabul edilecektir. Herhangi bir bilgi ya da malzeme göndererek-nbsp;kurumumuza bu malzeme ve bilgileri kullanma, üretme, sergileme, gerçekleştirme, değiştirme, aktarma ve dağıtma hakkını kısıtlamasız ve geri alınamaz bir şekilde vermiş oluyorsunuz ve-nbsp;kurumumuzun herhangi bir amaçla bize göndereceğiniz fikirleri, kavramları, bilgileri ve teknikleri kullanmakta serbest olduğunu kabul etmiş oluyorsunuz.
Siteye giriş yapan kullanıcımız, işbu -ldquo;Yasal Uyarı-rdquo;yı okuyup aynen kabul etmiştir.

-nbsp;